Disclosure Day: Αποκάλυψη, παραδοχή ή προγνωστικός προγραμματισμός;

Disclosure Day: Αποκάλυψη, παραδοχή ή προγνωστικός προγραμματισμός;

Από την πρώτη στιγμή που δημοσιεύτηκαν οι πρώτες πληροφορίες για το νέο κινηματογραφικό φιλμ του Steven Spielberg με τίτλο “Disclosure Day”, και από την δημοσιοποίηση του πρώτου trailer, ο ενθουσιασμός ήταν κάτι περισσότερο από δεδομένος για κάθε φίλο της UFO/UAP γνωσιολογίας. Εδώ και μισό χρόνο, κάθε άρθρο, συνέντευξη και νέο trailer, καθώς και κάθε πληροφορία που μπορούσαμε να εντοπίσουμε, πρόσθετε όλο και περισσότερο ενθουσιασμό και έκανε την αναμονή ταυτόχρονα πιο ευχάριστη αλλά και πιο έντονη.

Βέβαια, ακόμη και αν δεν είναι κανείς φίλος της εναλλακτικής γνωσιολογίας, και συγκεκριμένα της UFO/UAP και της εξωγήινης ή πολυδιαστατικής ζωής θεωρίας, η είδηση του νέου φιλμ του Spielberg εξακολουθεί να αποτελεί ένα σημαντικό κινηματογραφικό γεγονός. Ο Spielberg έχει σκηνοθετήσει περισσότερα από 30 κινηματογραφικά φιλμ, τα περισσότερα από τα οποία θεωρούνται πλέον κλασικά, ακόμη και κινηματογραφικά έπη.

Επιπρόσθετα, για όσους ασχολούμαστε με την εναλλακτική γνωσιολογία, ο Spielberg έχει μια ιδιαίτερη θέση στη ζωή μας, καθώς από τα παιδικά μας χρόνια, τότε απο την εποχή των VHS κασετών, οι ταινίες του μάς εισήγαγαν σε πολλά από τα θεματικά πεδία που μας απασχολούν μέχρι σήμερα.

Εναλλακτική αρχαιολογία, UFO/UAP γνωσιολογία, θεωρίες εξωγήινης και πολυδιαστατικής ζωής, μετανθρωπισμός, γενετική παρέμβαση σε ανθρώπους και ζώα, αλλά και ζητήματα γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη.

Εξάλλου, και ο ίδιος είναι γνωστός για την ενασχόλησή του με τα συγκεκριμένα θέματα και έχει εκφράσει αρκετές φορές τις απόψεις του μέσα από το έργο του.

Για κάποιους, μάλιστα, ανήκει στους σκηνοθέτες που, συνειδητά ή ασυνείδητα, προετοιμάζουν το κοινό για αποκαλύψεις και παραδοχές που ενδέχεται να παρουσιαστούν στο μέλλον, σχετικά με αρκετά από αυτά τα ζητήματα, αν όχι όλα.

Έτσι και το φετινό Disclosure Day ήρθε είτε ως κατάληξη είτε ως συνέχεια των προηγούμενων φιλμ του Spielberg που έχουν ασχοληθεί με την UFO/UAP θεματολογία και τους προβληματισμούς γύρω από την εξωγήινη και πολυδιαστατική θεωρία.

Κατά τη διάρκεια μιας πρόσφατης συνέντευξής του, ο Steven Spielberg περιέγραψε το Disclosure Day με έναν τρόπο που ξεπερνά την απλή κινηματογραφική ανάλυση. Δεν το αντιμετωπίζει ως ένα ακόμη φίλμ, αλλά ως μια θεματική σύνοψη ολόκληρης της δημιουργικής του πορείας. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, το φιλμ λειτουργεί ως ένα είδος συμπύκνωσης της σχέσης του με το θέμα, μια σχέση που ξεκίνησε από την ηλικία των 17 ετών και τον ακολουθεί μέχρι σήμερα.

Από το Firelight (1964), στο Close Encounters of the Third Kind (1977), και από το E.T. the Extra-Terrestrial (1982), στο War of the Worlds (2005), ο Spielberg φαίνεται να επανέρχεται διαρκώς στο ίδιο θεματικό πεδίο, εξερευνώντας την ανθρώπινη σχέση με φαινόμενο και τις θεωρίες που το ακολουθούν. Πέρα από αυτό, σχεδόν όλα τα φιλμ του τοποθετούνται στον χώρο του φανταστικού, έναν χώρο που έχουμε αγαπήσει και μέσα από τη λογοτεχνία του φανταστικού εδώ και δεκαετίες.

Χθες, καθώς παρακολουθούσα το Disclosure Day, πέρασαν από το μυαλό μου δεκάδες σκέψεις, καθώς ο Spielberg μέσα σε περίπου δυόμισι ώρες καλύπτει σχεδόν ολόκληρη την εξωγήινη και πολυδιαστατική θεωρία, αναφερόμενος σε σημαντικά γεγονότα της UFO/UAP γνωσιολογίας από το κομβικό 1947 έως σήμερα.

Αυτό που όμως ξεχωρίζει δεν είναι μόνο η καλλιτεχνική του προσέγγιση, αλλά ο τρόπος με τον οποίο τοποθετεί τον πυρήνα της ιστορίας. Το Disclosure Day δεν βασίζεται απλώς στο ερώτημα της ύπαρξης εξωγήινης ζωής, αλλά σε κάτι πιο λεπτό και ίσως πιο ανησυχητικό, στην ανισότητα της γνώσης. Στο γεγονός ότι ένα μέρος της πληροφορίας μπορεί να είναι ήδη γνωστό σε κάποιους, ενώ για την υπόλοιπη ανθρωπότητα παραμένει κρυφό. Αυτή η ασυμμετρία της πραγματικότητας, όπως υπονοείται μέσα από τη λογική του σεναρίου, αποτελεί και τον πραγματικό άξονα του έργου.

Στο σήμερα, που από το 2017 και τη δημοσιοποίηση του “Tic Tac” UFO video, έως την έκθεση της 25ης Ιουνίου 2021, αλλά και τις πρόσφατες συνεδριάσεις στο Κογκρέσο των ΗΠΑ και τη δημοσιοποίηση UFO/UAP αρχείων, βρισκόμαστε σε μια ιδιαίτερα έντονη χρονική περίοδο, όπου το ενδιαφέρον του κοινού για το φαινόμενο έχει ενταθεί περισσότερο από ποτέ.

Επιπρόσθετα, παρατηρείται μια σταδιακή αλλαγή στην αποδοχή του κοινού γύρω από το ζήτημα, από τη δεκαετία του 1940 έως σήμερα. Και είναι πλέον ξεκάθαρο ότι ο κινηματογράφος έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε αυτή τη μετατόπιση. Πέρα από τα εκατοντάδες βιβλία και περιοδικά που έχουν εκδοθεί πάνω στο θέμα, οι αναλυτές και ερευνητές της UFO/UAP γνωσιολογίας έχουν παρουσιάσει εδώ και δεκαετίες ένα τεράστιο σώμα πληροφορίας σε όσους ενδιαφέρονται να εμβαθύνουν.

Το Disclosure Day του Steven Spielberg, αγγίζει τον πυρήνα του ζητήματος σχετικά με το ανθρώπινο είδος, και σε μεγάλο βαθμό συνδέεται με τις υπηρεσίες που φέρονται να εμπλέκονται στην απόκρυψη του φαινομένου και στην παρεμπόδιση της πλήρους αποκάλυψής του στο κοινό.

Οι περισσότερες κλασικές αναφορές και αρχέτυπα του θέματος εμφανίζονται στο φιλμ (παιδιά, ζώα κ.λπ.) και θυμίζουν σχεδόν κάθε κινηματογραφικό έργο και βιβλίο που έχει ασχοληθεί με το ζήτημα.

Το φιλμ χαρακτηρίζεται ως δράσης/θρίλερ (action/thriller), διατηρώντας έτσι το DNA των παλαιότερων έργων του Spielberg και επιχειρώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στη δράση και στη σταδιακή αποκάλυψη της έντασης.

Προσωπικά, θα το προτιμούσα περισσότερο ως θρίλερ παρά ως δράσης, καθώς οι σκηνές καταδίωξης μου φάνηκαν κάπως περιττές, αν και κατανοώ ότι λειτουργούν ως ανάσα μέσα στην ένταση της αφήγησης. Σε κάθε περίπτωση, το Disclosure Day είναι ίσως η πιο φρέσκια και σύγχρονη κινηματογραφική προσέγγιση του ζητήματος, και καταφέρνει να κορυφώσει το ενδιαφέρον του θεατή για το θέμα.

Εξάλλου, βρισκόμαστε σε μια χρονιά όπου ο κινηματογράφος μας προσφέρει δύο σημαντικά φιλμ, το Project Hail Mary και το Disclosure Day, τα οποία μαζί με πλήθος ανεξάρτητων ντοκιμαντέρ και χιλιάδες διαδικτυακά βίντεο, αλλά και την επίσημη αποδέσμευση αρχείων από τις ΗΠΑ καθιστούν σαφές ότι το ζήτημα έχει πάψει να είναι περιθωριακό και έχει πλέον ενταχθεί στη δημόσια καθημερινή συζήτηση.

Ρόλο σε αυτή τη δημοσιοποίηση έχει και η αυξανόμενη παρουσία μαρτύρων (whistleblowers), οι οποίοι, πέρα από τις εμφανίσεις τους στο Κογκρέσο, συμμετέχουν πλέον ενεργά σε podcasts και δημόσιες διαδικτυακές συζητήσεις.

Η συζήτηση για το αν το φίλμ Disclosure Day αποτελεί μέρος μιας ελεγχόμενης παραδοχής και προετοιμασίας του κοινού μέσω τεχνικών προγνωστικού προγραμματισμού είναι όχι μόνο υπαρκτή, αλλά και απόλυτα λογική στο πλαίσιο αυτής της θεματολογίας.

* Περισσότερα για τον προγνωστικό προγραμματισμό @ pneumapunk εδω -> Προγνωστικός προγραμματισμός: Αναζητώντας μοτίβα στο χάος <-

Η ιδέα ότι η τέχνη προετοιμάζει το κοινό για μελλοντικές εξελίξεις αγγίζει θεωρίες όπως τα Ακασικά αρχεία, αλλά και πιο σύγχρονες προσεγγίσεις γύρω από τη δυστοπία και τον μετανθρωπισμό.

Εξάλλου, πολλοί συγγραφείς στο παρελθόν έχουν περιγράψει τεχνολογικές εξελίξεις που αργότερα έγιναν πραγματικότητα.

Αν προσθέσουμε σε αυτό και τις αποκαλύψεις προηγούμενων δεκαετιών για μυστικά προγράμματα, δεν είναι υπερβολή να σκεφτούμε ότι το Disclosure Day ίσως λειτουργεί και ως προετοιμασία για κάποιες κοσμοϊστορικές αποκαλύψεις.

* Περισσότερα για τις αποκαλύψεις των στρατιωτικών και κυβερνητικών προγραμμάτων @ pneumapunk εδώ -> Προγράματα και αποκαλύψεις <-

Σε αυτη την λογική στο φίλμ, γίνεται μια ενδιαφέρουσα σύνδεση μεταξύ των αρχείων που δημοσιεύονται στο κοινό, και τις πραγματικής δημοσιοποίησης των αρχείων απο την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Εϊναι ενα απο τα σημεία του φίλμ, που έχουν σχολιαστεί αρκετά, μαζί με αρκετές πληροφορίες που για δεκάδες χρόνια τώρα περιγράφονται σε βιβλία, φίλμ αλλα και στις μαρτυρίες των ανθρώπων που έχουν βιώσει κάποια εμπειρία σχετική με το ufo/uap φαινόμενο, και την παρουσία εξωγήινων και εξωδιαστατικών οντοτήτων.

Και το πραγματικό ερώτημα παραμένει .. είμαστε θεατές μιας κοσμοϊστορικής αλήθειας που αποκαλύπτεται… ή απλώς μιας ιστορίας που μαθαίνουμε να πιστεύουμε;