Ο Bill Wood και το project Camelot

Ο Bill Wood και το project Camelot

Υπάρχουν ονόματα που εμφανίζονται ξαφνικά από το σκοτάδι της αμερικανικής στρατιωτικής γραφειοκρατίας, άνθρωποι που ισχυρίζονται πως βρέθηκαν σε προγράμματα που επίσημα «δεν υπάρχουν» και σε επιχειρήσεις που κανείς δεν θα παραδεχτεί. Και όσο κι αν η πραγματικότητα και η μυθολογία συχνά μπλέκονται στο internet, μερικά πρόσωπα καταφέρνουν να γίνουν σύμβολα ενός μεγαλύτερου αφηγήματος.

Ο Bill Wood είναι ένα από αυτά.

Δεν ήταν διάσημος, ούτε πολιτικός, ούτε επιστήμονας. Ήταν απλώς ένας πρώην στρατιωτικός των Ηνωμένων Πολιτειών που, κάποια στιγμή στα τέλη των 2000s, εμφανίστηκε στα ραντάρ της εναλλακτικής κοινότητας μέσα από τις συνεντεύξεις του στο Project Camelot. Και από εκεί, το όνομά του συνδέθηκε με όλα τα θολά δωμάτια της αμερικανικής παρακρατικής μυθολογίας: μυστικά προγράμματα, τεχνολογίες που «δεν πρέπει να υπάρχουν», χρονικές προβολές, και ένα αφήγημα που συνδυάζει επιστημονική φαντασία και ψυχροπολεμικό άγχος.

Ο Wood εμφανίζεται ως ένας άνθρωπος που μιλά ήρεμα, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια εντυπωσιασμού. Δηλώνει ότι υπηρέτησε στο πολεμικό ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ότι είχε εμπλοκή με ειδικές επιχειρήσεις, και ότι κάποια στιγμή βρέθηκε σε επαφή με προγράμματα υψηλής διαβάθμισης (Project Stargate, Project Looking Glass) . Το προφίλ του θυμίζει πολλούς άλλους «whistleblowers» που ξεπήδησαν από τα ιντερνετικά φόρουμ των 00s και τις πρώτες μεγάλες συνεντεύξεις  του YouTube, τύποι που παρουσιάζονται ως insiders, με προσωπικές εμπειρίες σε έργα που δεν έχουν ποτέ επιβεβαιωθεί από επίσημες πηγές.

Αυτό που τον ξεχωρίζει, όμως, δεν είναι η στρατιωτική του ταυτότητα. Είναι οι ισχυρισμοί του.

Στις συνεντεύξεις του μιλά για ένα πρόγραμμα που φέρει το όνομα project Looking Glass, μια θεωρητική τεχνολογία που επιτρέπει την προβολή πιθανών μελλοντικών σεναρίων. Όχι ταξίδι στο χρόνο, αλλά κάτι πιο «πολιτικό», την ικανότητα να δεις πώς θα εξελιχθεί μια κοινωνική, στρατιωτική ή πολιτική κατάσταση αν ενεργοποιήσεις ένα συγκεκριμένο ντόμινο. Ένα εργαλείο που, αν υπήρχε, θα ήταν πιο σημαντικό από κάθε δορυφόρο, κάθε αεροπλανοφόρο και κάθε κατασκοπευτικό πρόγραμμα.

Οι υποστηρικτές του Wood βλέπουν στις αφηγήσεις του κομμάτια μιας μεγαλύτερης εικόνας, οι επικριτές του βλέπουν απλές ιστορίες. Αλλά όπως συμβαίνει συχνά, η γοητεία βρίσκεται στο μεσοδιάστημα εκεί όπου η πραγματικότητα αφήνει κενά και οι άνθρωποι σπεύδουν να τα γεμίσουν.

Το Project Camelot. Απ’ όπου ξεκίνησαν όλα

Για να καταλάβουμε το περιβάλλον μέσα στο οποίο αναδείχθηκε ο Bill Wood, πρέπει να γυρίσουμε το ρολόι πίσω. Όχι στο 2010, αλλά στο 1964.

Εκείνη τη χρονιά, ο αμερικανικός στρατός ξεκίνησε ένα πρόγραμμα με το όνομα Project Camelot, το οποίο δεν είχε καμία σχέση με UFO ή τεχνολογίες. Ήταν, ουσιαστικά, ένα κοινωνιολογικό Μανχάταν Προτζεκτ, μια τεράστια προσπάθεια να προβλέψουν — και εν μέρει να επηρεάσουν — κοινωνικές εξεγέρσεις σε χώρες που θεωρούσαν «ευάλωτες» στον κομμουνισμό.

Ανθρωπολόγοι, κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι και ειδικοί της συμπεριφοράς μελετούσαν πώς λειτουργούν οι κοινωνίες, πώς οργανώνονται οι εξεγέρσεις, πώς καταρρέουν κυβερνήσεις. Δεν ήταν επιστημονική φαντασία. Ήταν ψυχροπολεμική πραγματικότητα.

Το πρόγραμμα προκάλεσε σκάνδαλο όταν αποκαλύφθηκε στη Λατινική Αμερική ότι ο αμερικανικός στρατός προσπαθούσε να συγκεντρώσει δεδομένα για χρήση σε επιχειρήσεις επιρροής. Η κατακραυγή το διέλυσε επίσημα, αν και πολλοί ερευνητές πιστεύουν πως οι μελέτες συνεχίστηκαν κάτω από άλλες ονομασίες και οργανισμούς.

Δεκαετίες αργότερα, το όνομα «Camelot» άρχισε να επανεμφανίζεται όχι πια σε ακαδημαϊκά κείμενα, αλλά στο internet. Αυτή τη φορά, όμως, με άλλη μορφή.

Το μεταμοντέρνο “Project Camelot”

Γύρω στο 2006, εμφανίστηκε μια διαφορετική οντότητα με το ίδιο όνομα, το Project Camelot της Kerry Cassidy και του Bill Ryan. Ένα διαδικτυακό portal που συγκέντρωνε whistleblowers, πρώην πράκτορες, θεωρητικούς, insiders, και ανθρώπους που ισχυρίζονταν ότι είχαν άμεση εμπειρία με τα «μαύρα» προγράμματα της αμερικανικής κυβέρνησης.

Δεν ήταν στρατιωτικό πρόγραμμα, δεν ήταν επίσημο. Ήταν μια πλατφόρμα αφήγησης. Ένα είδος σύγχρονου μύθου, όπου οι αφανείς ιστορίες του ψυχρού πολέμου, της αντικουλτούρας και της τεχνολογικής παρανομίας αποκτούσαν νέα ζωή.

Σε αυτό το περιβάλλον, ο Bill Wood έγινε γνωστός.

Οι συνεντεύξεις του στο Project Camelot τον έβαλαν στο χάρτη της εναλλακτικής γνωσιολογικής κοινότητας, παρουσιάζοντάς τον ως κάποιον που «ήξερε» όχι απαραίτητα την αλήθεια, αλλά μία εκδοχή της. Η αφήγηση του Wood λειτούργησε περισσότερο ως εισαγωγή σε έναν κόσμο αβεβαιότητας, όπου οι γραμμές ανάμεσα στο πραγματικό, το πιθανό και το φανταστικό μπερδεύονται αβίαστα.

Γιατί ο Bill Wood έχει σημασία σήμερα

Όχι επειδή απέδειξε κάτι.
Όχι επειδή τα προγράμματα που ανέφερε επιβεβαιώθηκαν.

Αλλά επειδή ενσαρκώνει μια τάση, την ανάγκη των ανθρώπων να καταλάβουν τι συμβαίνει στην κρυφή διάσταση, πίσω από τις κουρτίνες. Στο ιστορικό Project Camelot βλέπουμε μια κυβέρνηση που μελετούσε κοινωνίες σαν να ήταν πολύπλοκα συστήματα προς χειραγώγηση. Στο σύγχρονο Project Camelot, βλέπουμε ανθρώπους να προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν τη σκιά αυτής της δύναμης.

Ο Bill Wood, αποτελεί ενα κομμάτι αυτού του μεγαλύτερου αφηγήματος, της σχέσης μας με την εξουσία, την τεχνολογία και το αόρατο.