Άγγελοι, πεπτωκότα πνεύματα, εξωγήινοι επισκέπτες και διαστρικές οντότητες. Όταν ο Nick Redfern έγραψε για την Collins Elite.

Άγγελοι, πεπτωκότα πνεύματα, εξωγήινοι επισκέπτες και διαστρικές οντότητες. Όταν ο Nick Redfern έγραψε για την Collins Elite.

Στην ιστορία των μυστικών προγραμμάτων, των ανεξήγητων φαινομένων και της εναλλακτικής γνωσιολογίας, υπάρχουν αφηγήσεις που δεν εντάσσονται εύκολα ούτε στην επιστήμη ούτε στη μυθολογία. Όπως υπάρχουν και σκιές που δημιουργούν εκείνοι που επιθυμούν να ελέγχουν καταστάσεις και πρόσωπα. Ανάμεσα σε αυτές τις σκιές υπάρχει και η λεγόμενη Collins Elite.

Ο λόγος για τον οποίο η Collins Elite ξεχωρίζει δεν είναι επειδή προσφέρει απαντήσεις, αλλά επειδή αμφισβητεί ριζικά το ίδιο το ερώτημα σχετικά με τα UFO/UAP και τη μη-Γήινη ζωή. Δεν ρωτά απλώς τι είναι ή από πού προέρχονται, αλλά αν η ίδια η ερμηνεία τους αποτελεί μέρος ενός βαθύτερου μηχανισμού παραπλάνησης. Πρόκειται για μια αφήγηση που τοποθετείται στο μεταίχμιο ανάμεσα στη θεολογία, την κρατική ασφάλεια και την ψυχολογία της πίστης, εκεί όπου η τεχνολογική εποχή συναντά αρχέγονους φόβους.

Με αυτή την προσέγγιση, στον πυρήνα της σύγχρονης ουφολογίας δημιουργείται μια βαθιά ρήξη. Από τη μία πλευρά, η δημοφιλής αφήγηση των εξωγήινων επισκεπτών, των διαστημικών σκαφών και των τεχνολογιών που ξεπερνούν τη φαντασία. Από την άλλη, μια σκοτεινή και λιγότερο γνωστή προσέγγιση, που δεν κοιτά προς τα άστρα αλλά προς τα όρια της ανθρώπινης συνείδησης.

Σε αυτό ακριβώς το ρήγμα εμφανίζεται η Collins Elite, μια υποτιθέμενη άτυπη ομάδα εντός του αμερικανικού κρατικού μηχανισμού, που φέρεται να κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το φαινόμενο U.F.O. δεν είναι εξωγήινο, αλλά πνευματικό, παραφυσικό και ενδεχομένως εχθρικό προς τον άνθρωπο. Η ύπαρξή της αναδύεται αποσπασματικά, μέσα από προσωπικές μαρτυρίες, ανώνυμες καταθέσεις και αφηγήσεις ανθρώπων που ισχυρίζονται ότι υπηρέτησαν σε ευαίσθητες θέσεις του αμερικανικού κρατικού μηχανισμού.

Η ιστορική συγκυρία μέσα στην οποία διαμορφώθηκε αυτή η οπτική δεν είναι τυχαία. Ο ψυχρός πόλεμος υπήρξε περίοδος όχι μόνο τεχνολογικού ανταγωνισμού, αλλά και βαθιάς υπαρξιακής ανασφάλειας. Η απειλή της πυρηνικής καταστροφής συνυπήρχε με την αίσθηση ότι ο άνθρωπος είχε εισέλθει σε περιοχές γνώσης για τις οποίες δεν ήταν ψυχολογικά ή ηθικά προετοιμασμένος. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το φαινόμενο U.F.O. δεν αντιμετωπίστηκε αποκλειστικά ως ζήτημα αεροναυπηγικής ή κατασκοπείας, αλλά και ως πιθανός παράγοντας αποσταθεροποίησης της ανθρώπινης συνείδησης.

Η πρώτη ουσιαστική εμφάνιση της Collins Elite στη δημόσια σφαίρα δεν προήλθε από κάποιο διαρρεύσαν έγγραφο, αλλά από τη δημοσιογραφική και ερευνητική εργασία του Βρετανού συγγραφέα και ερευνητή Nick Redfern, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του 2010 άρχισε να καταγράφει μια παράλληλη αφήγηση γύρω από το φαινόμενο UFO, ριζικά διαφορετική από την κυρίαρχη εξωγήινη υπόθεση. Η μεθοδολογία του Redfern βασίζεται κυρίως σε προσωπικές συνεντεύξεις και ιδιωτικές συνομιλίες με ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι είχαν άμεση ή έμμεση εμπλοκή με αυτό που αργότερα ονομάστηκε ανεπίσημα Collins Elite.

Σύμφωνα με όσα μεταφέρει ο Redfern, η Collins Elite φέρεται να αποτελούνταν από άτομα με έντονο χριστιανικό, κυρίως ευαγγελικό, υπόβαθρο. Για αυτούς, οι οντότητες που εμφανίζονταν ως εξωγήινοι ήταν στην πραγματικότητα οι ίδιες οντότητες που περιγράφονται σε αρχαία θρησκευτικά κείμενα ως δαίμονες ή πεπτωκότα πνεύματα. Η σύγχρονη μορφή τους, τεχνολογικά ντυμένη και επιστημονικοφανής, θεωρούνταν μια εξελιγμένη μορφή εξαπάτησης

Στο βιβλίο του Final Events: Demonic UFOs, Alien Abductions, the Government, and the Afterlife, ο Redfern περιγράφει πώς η έρευνά του ξεκίνησε έμμεσα, μέσα από μια επαφή που δεν είχε αρχικά καμία σχέση με U.F.O. Ένας Άγγλικανός ιερέας και ακαδημαϊκός, ο Ray Boeche, του μετέφερε μια εξαιρετικά ασυνήθιστη ιστορία, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, δύο επιστήμονες που εργάζονταν σε συμβουλευτικό ρόλο για το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ τον είχαν προσεγγίσει αναζητώντας θεολογική καθοδήγηση. Σύμφωνα με όσα του μετέφεραν, μια μικρή ομάδα αναλυτών και αξιωματούχων είχε αρχίσει να εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο ότι το φαινόμενο UFO δεν ήταν τεχνολογικό ή εξωγήινο, αλλά πνευματικό και παραφυσικό, με χαρακτηριστικά που παρέπεμπαν σε παραδοσιακές δαιμονολογικές περιγραφές

Μέσα από τις αφηγήσεις του, η Collins Elite δεν εμφανίζεται ως δομημένος μηχανισμός, αλλά ως κοινότητα πεποίθησης, άνθρωποι που μελετώντας επί δεκαετίες αναφορές U.F.O., περιστατικά επαφών και τις ψυχολογικές συνέπειες σε μάρτυρες και στρατιωτικό προσωπικό, κατέληξαν στο ίδιο ανησυχητικό συμπέρασμα. Στην οπτική τους, η εξωγήινη υπόθεση δεν ήταν απλώς εσφαλμένη, αλλά επικίνδυνη λειτουργούσε ως σύγχρονος μύθος, μια πολιτισμικά αποδεκτή αφήγηση που απομάκρυνε την ανθρωπότητα από μια πολύ πιο δυσάρεστη αλήθεια.

Τα UFO εντάσσονταν σε μια διαχρονική ιστορία πνευματικής εξαπάτησης, όπου οι ίδιες οντότητες επανεμφανίζονται με διαφορετικά προσωπεία, προσαρμοσμένα στο κυρίαρχο φαντασιακό της εποχής, άλλοτε δαίμονες, άγγελοι και πνεύματα, σήμερα εξωγήινοι επισκέπτες και διαστρικές οντότητες. Ορισμένοι μέσα στην Collins Elite εξέταζαν επίσης τη σύνδεση επιστήμης, αποκρυφισμού και κρατικής ισχύος στον 20ό αιώνα. Αναφορές σε πρόσωπα όπως ο Jack Parsons, συνιδρυτής της Jet Propulsion Laboratory και ταυτόχρονα ενεργό μέλος αποκρυφιστικών κύκλων, χρησιμοποιούνται ως συμβολικά παραδείγματα ενός επικίνδυνου ανοίγματος πυλών μεταξύ τεχνολογίας και μεταφυσικής.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στη σύνδεση του φαινομένου με εμπειρίες κοντά στον θάνατο, αλλοιωμένες καταστάσεις συνείδησης και ψυχολογικά φαινόμενα μεγάλης έντασης. Το κοινό στοιχείο δεν ήταν το σκάφος ή η τεχνολογία, αλλά η επίδραση στον ανθρώπινο νου και την πνευματική αντίληψη. Μέλη της ομάδας φέρεται να προσπαθούσαν να αποθαρρύνουν περαιτέρω έρευνες επαφής, θεωρώντας ότι κάθε προσπάθεια ενίσχυε μια επικίνδυνη πνευματική παραπλάνηση.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Collins Elite φέρεται να αντιτάχθηκε έντονα σε κάθε μορφή επικοινωνίας με τις οντότητες. Ενώ άλλα προγράμματα, πραγματικά ή υποτιθέμενα, εξερευνούσαν την πιθανότητα ανταλλαγής τεχνογνωσίας ή πληροφορίας, η συγκεκριμένη ομάδα θεωρούσε ότι κάθε επαφή ισοδυναμούσε με πνευματική μόλυνση. Η ιδέα ότι η ανθρωπότητα θα μπορούσε να συνεργαστεί με τέτοιες οντότητες αντιμετωπιζόταν ως υπαρξιακή απειλή.

Η ιστορική συγκυρία δεν είναι τυχαία, ο ψυχρός πόλεμος υπήρξε περίοδος όχι μόνο τεχνολογικού ανταγωνισμού, αλλά και βαθιάς υπαρξιακής ανασφάλειας. Η απειλή της πυρηνικής καταστροφής συνυπήρχε με την αίσθηση ότι ο άνθρωπος είχε εισέλθει σε περιοχές γνώσης για τις οποίες δεν ήταν ψυχολογικά ή ηθικά προετοιμασμένος. Το φαινόμενο U.F.O. αντιμετωπίστηκε, κατά την οπτική της Collins Elite, όχι μόνο ως ζήτημα αεροναυπηγικής ή κατασκοπείας, αλλά και ως πιθανός παράγοντας αποσταθεροποίησης της ανθρώπινης συνείδησης.

Σε αντίθεση με τα επίσημα προγράμματα, όπως το Project Blue Book, που αναζητούσαν τεχνοκρατικές εξηγήσεις ή επιδίωκαν να καθησυχάσουν το κοινό, η οπτική της Collins Elite κινήθηκε σε μια τελείως διαφορετική κατεύθυνση. Η υπόθεση των εξωγήινων λειτουργούσε ως σύγχρονος μύθος, ένας βολικός μηχανισμός που μετέφραζε το άγνωστο σε κάτι πολιτισμικά αποδεκτό. Το πρόβλημα, σύμφωνα με τη συλλογιστική τους, δεν ήταν αν τα UFO υπήρχαν, αλλά αν η ανθρωπότητα κατανοούσε τη φύση τους με όρους που την οδηγούσαν σε μια επικίνδυνη πνευματική αυταπάτη.

Τελικά, η Collins Elite δεν ενδιαφέρει τόσο ως ιστορικό γεγονός, όσο ως καθρέφτης, έναν καθρέφτη που αντανακλά την αδυναμία του σύγχρονου ανθρώπου να αποφασίσει αν το άγνωστο πρέπει να αντιμετωπιστεί ως πρόβλημα προς επίλυση ή ως μυστήριο που απειλεί να διαβρώσει τα θεμέλια της αντίληψής του για την πραγματικότητα.

Από αυτή τη σκοπιά, το φαινόμενο U.F.O. εντασσόταν σε μια μακρά ιστορική συνέχεια επαφών με το «Άλλο», όπου οι μορφές αλλάζουν, αλλά η λειτουργία παραμένει σταθερή. Όπως άλλοτε οι άνθρωποι μιλούσαν για δαίμονες, αγγέλους και πνεύματα, έτσι στη μεταπολεμική εποχή μιλούν για εξωγήινους επισκέπτες και διαστρικές οντότητες. Η αλλαγή της γλώσσας δεν σημαίνει απαραίτητα αλλαγή της ουσίας, αντιθέτως, μπορεί να αποτελεί προσαρμογή του ίδιου φαινομένου στο τεχνολογικό φαντασιακό της κάθε εποχής.