Ο Morris Jessup, ο Carl Allen και το πείραμα της Φιλαδέλφειας. Μια τριλογία παραδοξότητας.

Ο Morris Jessup, ο Carl Allen και το πείραμα της Φιλαδέλφειας. Μια τριλογία παραδοξότητας.

Η ιστορία ξεκινάει, όπως συχνά συμβαίνει στην εναλλακτική γνωσιολογία, όχι σε κάποιο σκοτεινό εργαστήριο ή απόρρητο στρατιωτικό θάλαμο, αλλά μέσα από γράμματα. Γράμματα γραμμένα από έναν παράξενο άνθρωπο με ένα ακόμη πιο παράξενο όνομα, Carl Meredith Allen, ή —όπως θα μάθαινε ο παραλήπτης του— “Carlos Allende”. Κι ο παραλήπτης δεν ήταν άλλος από έναν αστρονόμο που ονειρευόταν να αποδείξει ότι το σύμπαν έχει σκοτεινά μονοπάτια πέρα από την επιστήμη, τον Morris K. Jessup.

Ο Jessup, επιστήμονας μ’ ένα πόδι στην αστρονομία και το άλλο στο ανεξερεύνητο, είχε ήδη αρχίσει να αποκτά έναν μικρό κύκλο θαυμαστών μέσα από το βιβλίο του The Case for the UFO (1955). Ήταν ένας άνθρωπος που, αν και με επιστημονικό υπόβαθρο, δεν δίσταζε να κοιτάξει προς τις πιο παράξενες πιθανότητες. Είχε εργαστεί σε παρατηρητήρια, είχε ταξιδέψει, είχε γράψει για την πιθανότητα εξωγήινης ζωής, αλλά η ζωή του είχε πάρει μια τροχιά προς τα άγνωστα σύνορα της αμφισβήτησης. Ήταν η ιδανική στόχευση για κάποιον σαν τον Allen.

Και όταν ο Allen επικοινώνησε μαζί του, δεν του έστειλε απλώς σχόλια για το βιβλίο. Του έστειλε μαρτυρίες. Δικές του, όπως ισχυριζόταν. Γεμάτες με λεπτομέρειες ενός μυστικού στρατιωτικού πειράματος, τόσο τραβηγμένες αλλά τόσο συνεκτικές, που μπορούσαν να γοητεύσουν εναν ερευνητή σαν τον Jessup.

Υποστήριζε ότι το 1943, στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το αμερικανικό ναυτικό είχε επιχειρήσει να κάνει ένα πολεμικό πλοίο, το USS Eldridge, αόρατο.

Ένα πείραμα που στηριζόταν στις ιδέες του Αϊνστάιν, στο «Ενοποιημένο Πεδίο» και σε μια σειρά από άγνωστες τεχνολογίες που θα έκαναν το Eldridge να εξαφανιστεί από τα μάτια και τα ραντάρ. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά και να τηλεμεταφερθεί. Να εμφανιστεί αλλού. Να λυγίσει τον χώρο και τον χρόνο.

Ο Allen ισχυριζόταν πως είχε δει τα γεγονότα με τα μάτια του. Ανάμεσα στις σημειώσεις του, περιέγραφε ναύτες που τρελάθηκαν, άλλους που κάηκαν, άλλους που «ενώθηκαν» με το μέταλλο του πλοίου, σαν να είχαν γίνει μέρος της δομής του. Περιέγραφε μια εικόνα που έμοιαζε περισσότερο με εφιάλτη Lovecraft παρά με στρατιωτική έκθεση.

Κι ο Jessup… το άκουσε.

Ήταν η αρχή μιας περίεργης και σκοτεινής φιλίας, μιας αλληλογραφίας που μόλυνε την πραγματικότητα και πέρασε τη γραμμή που χωρίζει την έρευνα από την εμμονή. Ο Jessup προσπάθησε να μάθει ποιος ήταν πραγματικά ο Allen. Έστειλε επιστολές, προσπάθησε να τον συναντήσει, αλλά αντί κάθε απάντησης έπαιρνε μόνο νέα, πιο αλλόκοτα γράμματα, γεμάτα διορθώσεις και περιθωριακά σχόλια πάνω στα βιβλία του. Ήταν σαν ο Allen να μην ενδιαφερόταν για τον ίδιο όσο ενδιαφερόταν να φυτέψει μέσα του κάτι, μια ιδέα, μια προκατάληψη, μια αμφιβολία για την ίδια τη φύση του κόσμου.

Και τότε εμφανίστηκε το περίφημο “Varo Edition”.

Ένα αντίτυπο του βιβλίου του Jessup, γεμάτο με χειρόγραφες σημειώσεις τριών «οντοτήτων», γραμμένες με διακριτές γραφές. Σχόλια που μιλούσαν για ξεχασμένους πολιτισμούς, ανώτερες εξωγήινες φυλές, μυστικά πεδία ενέργειας, και φυσικά το πείραμα της Φιλαδέλφειας. Η έκδοση αυτή στάλθηκε μυστηριωδώς στο Office of Naval Research, και κάποιοι στο ONR την έκριναν τόσο ενδιαφέρουσα ώστε την τύπωσαν σε περιορισμένα αντίτυπα, για εσωτερική χρήση. Ήταν ένα σημάδι πως, για κάποιους μέσα στο αμερικανικό ναυτικό, η υπόθεση δεν ήταν απλώς λαϊκός μύθος.

Ο Jessup είδε την καριέρα του να μεταμορφώνεται. Αντί να συνεχίζει ως ακαδημαϊκός, άρχισε να βυθίζεται όλο και περισσότερο σε έρευνες για UFOs, παραφυσικά φαινόμενα, ανεξήγητες μαρτυρίες. Έχασε θέσεις εργασίας, αποξενώθηκε από συναδέλφους, και σταδιακά η πίεση άρχισε να τον κυκλώνει. Ορισμένοι λένε ότι πίστεψε πραγματικά πως βρισκόταν κοντά σε κάτι σε μια αποκάλυψη για την οποία δεν ήταν έτοιμος ούτε ο ίδιος ούτε ο κόσμος. Άλλοι, ότι απλώς δεν άντεξε την απομόνωση.

Στις 20 Απριλίου 1959, βρέθηκε νεκρός μέσα στο αυτοκίνητό του σε πάρκινγκ στο Μαϊάμι, από μονοξείδιο του άνθρακα. Η αστυνομία το χαρακτήρισε αυτοκτονία. Η οικογένεια δίστασε να το αποδεχτεί. Οι οπαδοί των θεωριών συνωμοσίας το απέρριψαν εξ’ αρχής. Και ο Carl Allen; Δεν έδειξε ούτε έκπληξη ούτε θλίψη συνέχισε να γράφει επιστολές.

Το πείραμα της Φιλαδέλφειας είχε χάσει πλέον δύο πράγματα, το όριο του και τον επιστήμονα που προσπάθησε να το φωτίσει.

Όσο για τον Carl Allen, το βιογραφικό του παραμένει ένα μείγμα πραγματικότητας και αυτοσχεδιασμού. Γεννήθηκε στην Πενσυλβάνια, γύρω στο 1925. Υπηρέτησε για λίγο στο Merchant Marine. Δεν υπάρχουν πολλά άλλα στοιχεία που να μην έρχονται μέσα από δικά του γράμματα και αυτό είναι το πρόβλημα. Οι περισσότερες μαρτυρίες του ήταν γραπτές, αποσπασματικές, συχνά γεμάτες φανταστικές λεπτομέρειες. Σε κάποιο σημείο παραδέχτηκε ότι είχε επινοήσει πολλά από όσα έγραψε. Αργότερα το ανακάλεσε. Και μετά το ξαναπαραδέχτηκε. Ήταν ένας άνθρωπος που ίσως να ζούσε περισσότερο μέσα στις ιστορίες που έφτιαχνε παρά στην πραγματικότητα γύρω του.

Ο μύθος όμως είχε ήδη στεριώσει. Στα αμερικανικά αρχεία της δεκαετίας του ’50 και του ’60 εμφανίζονται περίεργες αναφορές, επιστολές προς το πολεμικό ναυτικό, προς υπηρεσίες πληροφοριών, προς συγγραφείς, επιστήμονες και ακόμη και σε ανθρώπους που ποτέ δεν ασχολήθηκαν με το θέμα. Όλα έφεραν το ίδιο άρωμα. Κάποιο από αυτά έμοιαζε με μια σκιά που ακολουθούσε τον Jessup ακόμη και μετά τον θάνατό του.

Κι υπάρχει και κάτι ακόμη, το πιο παράξενο, μια υπόγεια συζήτηση, που έχει εντοπιστεί σε ορισμένα παλιά αρχεία της εποχής, αναφέρει ότι υπήρχε —ή φημολογούνταν πως υπήρχε— ένας συγγραφέας με το όνομα “Mo” ή “M.O.” που έγραφε βιβλία στη δεκαετία του ’50 με θεματολογία παραψυχολογίας ή προειδοποιήσεων προς το αμερικανικό ναυτικό. Ένας συγγραφέας-φάντασμα που, σύμφωνα με κάποιους, ήταν ψευδώνυμο του Allen. Σύμφωνα με άλλους, ήταν διαφορετικό πρόσωπο. Αυτός ο «Mo» εμφανίζεται μόνο σε καταγγελίες, επιστολές και αναφορές που σχετίζονται με την ίδια υπόθεση. Δεν υπάρχουν καταγεγραμμένες επίσημες εκδόσεις. Είναι σαν το όνομα να υπήρχε μόνο για να δημιουργεί συνδέσεις ίσως ένα από τα πολλά παιχνίδια του Carl Allen.

Έτσι γεννήθηκε η τριλογία της παραδοξότητας, Morris Jessup, Carl Allen, Philadelphia Experiment. Ένα τρίγωνο από γράμματα, φήμες, στρατιωτικές σφραγίδες, επιστημονική περιέργεια και προσωπικές εμμονές.

Η αυτοκτονία του Jessup έκλεισε το πρώτο κεφάλαιο, αλλά όχι την ιστορία. Οι φήμες συνέχισαν να τρέχουν. Το O.N.R. δεν σχολίασε ποτέ επίσημα το Varo Edition. Η υπόθεση του USS Eldridge δεν βρέθηκε ποτέ να συνοδεύεται από πραγματικά ναυτικά αρχεία. Το πλοίο αργότερα κατέληξε στο Ελληνικό πολεμικό ναυτικό, κι αυτό μόνο φούντωσε τις θεωρίες, λες και η Ελλάδα είχε παραλάβει κομμάτι μιας μυστικής τεχνολογίας που πλέον δεν αναγνώριζε κανείς.

Ο Carl Allen πέθανε το 1994, αφήνοντας πίσω του ένα βουνό από αλληλογραφία που μοιάζει περισσότερο με εσωτερικό μονόλογο ενός ανθρώπου εγκλωβισμένου ανάμεσα στη φαντασία και στη μνήμη. Ο Jessup, αντίθετα, έμεινε ως τραγική φιγούρα, ένας επιστήμονας που άνοιξε την πόρτα στο άγνωστο και χάθηκε μέσα του.

Κι όμως το Philadelphia Experiment παραμένει ζωντανό. Είναι η ιστορία ενός κόσμου όπου η τεχνολογία και ο φόβος, δένουν τα πάντα σε έναν κόμπο που δεν λύνεται.