Παντελής Γιαννουλάκης

Παντελής Γιαννουλάκης

Καλοκαίρι του 1998. Μια περίοδος της ζωής μου γεμάτη metal μουσική, όπου τα ενδιαφέροντα της τότε παρέας μας επικεντρώνονταν κυρίως στο metal group που είχαμε δημιουργήσει, με σκοπό να γράψουμε τη δική μας μουσική, καθώς και σε όλα εκείνα τα μυστηριώδη και ασυνήθιστα ζητήματα της εναλλακτικής γνωσιολογίας που συζητούσαμε με κάθε ευκαιρία.

Εκείνο το καλοκαίρι, λοιπόν, σε μια μεσημεριανή βόλτα στην Αχαρνών, μετά τον καφέ με την παρέα, αναζητούσα στα περίπτερα δύο γνωστά μουσικά περιοδικά της metal σκηνής. Τα περιοδικά ήταν τότε αναπόσπαστο κομμάτι της εποχής, και λίγο-πολύ όλοι μας ασχολούμασταν με κάποιο ή κάποια από αυτά, ανάλογα με το αντικείμενο που ενδιέφερε τον καθένα. Άλλωστε, αποτελούσαν το βασικό μας μέσο ενημέρωσης, μαζί με ορισμένες τηλεοπτικές εκπομπές.

Σε εκείνη τη μεσημεριανή βόλτα, αφού έφτασα στο περίπτερο και έψαχνα τα δύο περιοδικά, αντίκρισα το εξώφυλλο του πρώτου τεύχους του περιοδικού Strange, που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς. Εκεί βίωσα μια στιγμή όπως εκείνες που έχουμε δει σε ταινίες και σειρές, όταν ένας χαρακτήρας αντικρίζει κάτι που προκαλεί ένα “πάγωμα” της πραγματικότητας. Ο χρόνος φαίνεται να σταματά, όλα γύρω μένουν στάσιμα, και η όραση μετατρέπεται σε αυτό που συχνά περιγράφεται ως tunnel vision. Τίποτα άλλο δεν έχει σημασία πέρα από εκείνο στο οποίο είναι καρφωμένο το βλέμμα σου.

Εγώ, τότε, είχα επικεντρωθεί στο πρώτο τεύχος του Strange που με “κοιτούσε” κατάματα. Σε δευτερόλεπτα είχα πληρώσει και το κρατούσα ήδη στα χέρια μου, κατευθυνόμενος προς το σπίτι, έχοντας ξεχάσει απόλυτα οτιδήποτε άλλο είχε συμβεί εκείνη τη μέρα, αλλά και όσα είχα κανονίσει να κάνω.

Φτάνοντας σπίτι, χαιρέτησα απλώς τους γονείς μου και συνέχισα να παρατηρώ το εξώφυλλο και τους τίτλους των θεμάτων, ανοίγοντας την πρώτη σελίδα και διαβάζοντας εκείνο το πρώτο editorial του Παντελή Γιαννουλάκη. Κάπου είχα ξαναδιαβάσει το όνομά του, είμαι σίγουρος γι’ αυτό. Κι όμως, ποτέ δεν μπόρεσα να θυμηθώ πού. Ακόμη και μέχρι σήμερα, αυτή η ερώτηση παραμένει αναπάντητη!

Σε εκείνο το πρώτο editorial του Παντελή Γιαννουλάκη, την πρώτη φορά που το διάβασα, βίωσα μια εμπειρία πρωτόγνωρη και έντονη. Ήταν σαν κάποιος να μου μιλούσε απευθείας, σαν να άκουγα μια φωνή, και όχι απλώς να διάβαζα ένα κείμενο. Το ακόμη πιο συγκλονιστικό, όμως, ήταν πως ένιωθα ότι διάβαζα τις δικές μου σκέψεις. Σκέψεις και συνειρμούς που είχαν ξεκινήσει μέσα μου ήδη από το 1988, όταν είχε πέσει στα χέρια μου το περιοδικό Το Ανεξήγητο.

Δέκα χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 1998, βρέθηκα να διαβάζω το πρώτο editorial του Παντελή Γιαννουλάκη στο πρώτο τεύχος του Strange, και ήταν σαν να κλείνει ένας κύκλος ή, μάλλον, σαν να άνοιγε ένας καινούργιος.

Από το 1998 μέχρι σήμερα έχουν συμβεί πολλά. Όμως, όπως η μουσική παραμένει πάντοτε παρούσα, έτσι και τα ζητήματα της εναλλακτικής γνωσιολογίας συνεχίζουν να είναι “εδώ” δίπλα μου, αλλά και δίπλα σε κάθε άνθρωπο που θέλει να τα αγγίξει, να καταγράψει τους δικούς του συνειρμούς και να προχωρήσει ακόμη πιο βαθιά στην εξερεύνησή τους.

Και όπως αυτά τα ζητήματα με συντροφεύουν, έτσι και ο Παντελής Γιαννουλάκης παραμένει “εδώ”, δίπλα μας σε αυτές τις αναζητήσεις της εναλλακτικής γνωσιολογίας. Δεκαετίες τώρα γράφει άρθρα και βιβλία, δημιουργεί εκδόσεις και περιοδικά, παρουσιάζει θέματα σε τηλεοπτικές εκπομπές, και μας ξεδιπλώνει νέες πτυχές γνώσης από τον “Μυστικό Διαστημικό Σταθμό” του.

Στο βιογραφικό του, όπως παρουσιάζεται στην επίσημη ιστοσελίδα του, διαβάζουμε:

O συγγραφέας Παντελής Φ. Β. Γιαννουλάκης ζει και γράφει στην Χάγη και στην Θεσσαλονίκη, και σε πολλές εναλλακτικές πραγματικότητες που εξερευνεί με την ιδιαίτερη λογοτεχνία του και τις μελέτες του.
Έχει συγγράψει και δημοσιεύσει ως τώρα 49 βιβλία, και πάνω από τρεις χιλιάδες εξακόσια άρθρα, δοκίμια και πρωτότυπα κείμενα και διηγήματα, σε περιοδικά, έντυπα, συλλογικά έργα, ειδικές θεματικές εκδόσεις και ανθολογίες.
Έχει δημιουργήσει ή συντονίσει 12 περιοδικά και έντυπα, έχει ιδρύσει 4 εκδοτικούς οίκους.
Έχει κάνει σπουδές Κινηματογράφου & Σκηνοθεσίας και Ιστορίας της Τέχνης, υπήρξε δημιουργός ραδιοφωνικών εκπομπών, τηλεοπτικών εκπομπών και ντοκιμαντέρ, έχει κάνει πολλές εξερευνήσεις και έρευνες στην Ελλάδα και σε πολλά μέρη του κόσμου.
Έχει κάνει μεταφράσεις έργων, υπήρξε editor πολλών ανθολογιών και επιμελητής εκδόσεων, μουσικός, περιηγητής, ξεναγός, συλλέκτης, αλληλογράφος, εισηγητής, διακεκριμένος ομιλητής με πολλές δεκάδες διαλέξεις σε μεγάλο κοινό, ειδικός γνωσιολόγος σε ποικίλα πεδία γνώσης.
Είναι ο δημιουργός, εκδότης και διευθυντής του περιοδικού “Strange”, δημιουργός των εκδόσεων “Αόρατο Κολλέγιο” και “Άγνωστο” (επίσης, στο παρελθόν, των εκδόσεων “Terra Nova” και “Αρχέτυπο”), και έχει εκδόσει πάνω από διακόσια βιβλία…
Είναι πατέρας δύο αγοριών, και έχει καθοδηγήσει και προωθήσει πάρα πολλούς συγγραφείς, ερευνητές και μελετητές. Ασχολείται ένθερμα με την Φανταστική Λογοτεχνία, την Εναλλακτική Γνωσιολογία, την σημειολογία, την φιλοσοφία, την λογοτεχνία μυστηρίων, τις εναλλακτικές κοσμοθεωρίες, και τα μυστήρια του ανθρώπου και των κόσμων του.

Και εδώ, τελειώνοντας αυτό το κείμενο, σας προτείνω να εξερευνήσετε τον Παντελή Γιαννουλάκη μέσα από τους εξής συνδέσμους:

Strange @ Website
Πρόσφατη συνέντευξη του Παντελή Γιαννουλάκη @ newsbomb.gr


Και όπως τότε το καλοκαίρι του ’98, συνεχίζω μέχρι σήμερα να ξεφυλλίζω σελίδες, να ακολουθώ σκέψεις και να περιμένω το επόμενο σήμα από τον “Μυστικό Διαστημικό Σταθμό” του.

Ίσως σας ενδιαφέρουν…