Από το 1921 στο σήμερα. Η ψυχολογία του πολέμου και ο προγραμματισμός του νου

Από το 1921 στο σήμερα. Η ψυχολογία του πολέμου και ο προγραμματισμός του νου

Το 1921, στο ινστιτούτο Tavistock, σχεδιάστηκε η λεγόμενη «επίσημη έρευνα αντιμετώπισης ψυχικών τραυμάτων των στρατιωτών». Στην πραγματικότητα όμως, επρόκειτο για μια μελέτη χαρτογράφησης του ανθρώπινου μυαλού, του τρόπου σκέψης και της συμπεριφοράς. Μια έρευνα που δεν τελείωσε ποτέ και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με σύγχρονα μέσα, παρακολουθώντας και καταγράφοντας τη σκέψη του ανθρώπου στον φυσικό και στον ψηφιακό κόσμο.

Από τότε, δεν τους ενδιέφερε να ανακουφίσουν τους ψυχικά τραυματισμένους στρατιώτες διότι ο στόχος ήταν να πειραματιστούν επάνω στους ανθρώπους. Να μελετήσουν πώς μπορεί να ελεγχθεί η μάζα, πώς να μετατραπεί το πλήθος σε κοπάδι, και το κοπάδι σε στρατό που υπακούει.

Η λεγόμενη «ψυχολογία του πολέμου» εφαρμόστηκε σε ολόκληρα τμήματα του πληθυσμού, με βασικά εργαλεία τον φόβο, τη θλίψη και το άγχος. Διότι αν ο κυρίαρχος καταλάβει πώς να μετατρέπει ένα πλήθος σε στρατό που ποδοπατά, δεν χρειάζεται κανέναν γραπτό λόγο για να το πετύχει.

Με τον καιρό, η έρευνα αυτή αποκάλυψε πως κάθε τραύμα ψυχικό ή σωματικό μπορεί να “μαλακώσει” τον χαρακτήρα, να τον κάνει πιο πειθήνιο, πιο ευάλωτο, πιο πρόθυμο να δεχτεί εντολές. Έτσι, οι τακτικές του Tavistock πέρασαν από τα πεδία μάχης στα μέσα ενημέρωσης, στη διαφήμιση, στην ψυχαγωγία και τελικά σε κάθε μορφή επιρροής.

Από τον Bernays στην προπαγάνδα των μαζών

Σε αυτό συνέβαλε καθοριστικά ο Edward Bernays, ανιψιός του Sigmund Freud. Ο Bernays πήρε τις θεωρίες του θείου του για το υποσυνείδητο και τις μετέτρεψε σε εργαλείο μαζικής επιρροής. Ήταν εκείνος που έκανε τις γυναίκες να καπνίζουν παρουσιάζοντας τα τσιγάρα ως «πυρσούς ελευθερίας». Ο ίδιος καθιέρωσε τα αυγά με το μπέικον ως «παραδοσιακό πρωινό» κι όμως, και οι δύο αυτές “παραδόσεις” δεν ήταν τίποτα περισσότερο από διαφημιστικές καμπάνιες.

Ήταν επίσης ο άνθρωπος που παρουσίασε την ανατροπή της κυβέρνησης στη Γουατεμάλα ως «πόλεμο ενάντια στον κομμουνισμό», ενώ στην πραγματικότητα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της United Fruit.

Με λίγα λόγια, ο Bernays μετέτρεψε τον πόλεμο σε μόδα και την προπαγάνδα σε επικοινωνία.

Mockingbird : Όταν τα ΜΜΕ έγιναν όπλο

Μετά τον Bernays ήρθε η επιχείρηση Mockingbird της C.I.A. Στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, η υπηρεσία τοποθέτησε πράκτορες σε εφημερίδες, ραδιοφωνικούς σταθμούς και τηλεοπτικά δίκτυα, ώστε να διαμορφώνουν τη ροή της πληροφορίας και να καλλιεργούν το αίσθημα φόβου για έναν επικείμενο πόλεμο ή πυρηνική απειλή.

Περισσότεροι από 400 δημοσιογράφοι και παρουσιαστές βρίσκονταν στη μισθοδοσία της C.I.A., γράφοντας και μεταδίδοντας ό,τι εξυπηρετούσε την επιχείρηση.
Η “ψυχολογία του πολέμου” του Tavistock είχε πλέον μεταφερθεί στα πρωτοσέλιδα και στις οθόνες.

MK Ultra : Η σκοτεινή όψη της επιστήμης

Η επιχείρηση Mockingbird ακολουθήθηκε από το διαβόητο πρόγραμμα MK Ultra. Επιστήμονες της C.I.A., σαν “τρελοί ερευνητές”, πειραματίστηκαν σε ανθρώπους χρησιμοποιώντας ψυχοτρόπα, στέρηση ύπνου, ηλεκτροσόκ και άλλες πρακτικές που καταπατούσαν κάθε έννοια δεοντολογίας.

Σε πολλές περιπτώσεις, τα θύματα δεν γνώριζαν καν ότι συμμετέχουν σε πειράματα. Ο στόχος ήταν η απόλυτη πρόσβαση στο ανθρώπινο μυαλό η διαγραφή της προσωπικότητας και η δημιουργία απόλυτα ελεγχόμενων ατόμων.

Από το Tavistock και το Mockingbird έως το MK Ultra, τα προγράμματα είχαν έναν κοινό παρονομαστή, τον έλεγχο της ανθρώπινης σκέψης.

Ο σύγχρονος πόλεμος, media και αλγόριθμοι

Η “ψυχολογία του πολέμου” απο το 1921, και το στο ινστιτούτο Tavistock έχει περάσει στις οθόνες μας. Τα μέσα ενημέρωσης και τα social media, μέσω των αλγορίθμων, έχουν τη δυνατότητα να επηρεάζουν άμεσα τον εγκέφαλο.

Επικεφαλίδες, hashtags, ειδοποιήσεις και βίντεο δεν είναι απλώς περιεχόμενο είναι εργαλεία ελέγχου της προσοχής και του συναισθήματος.

Οι αλγόριθμοι δεν “προτείνουν” απλώς υλικό εκπαιδεύονται από τις αντιδράσεις μας, μαθαίνουν τι μας αγγίζει, τι μας τρομάζει, τι μας θυμώνει και μας το επιστρέφουν ξανά και ξανά.

Έτσι, δεν διαμορφώνεται απλώς το timeline διαμορφώνεται ο τρόπος σκέψης.

Οι φόβοι, οι ανησυχίες και οι πεποιθήσεις μας παύουν να είναι πραγματικά δικές μας γίνονται προγραμματισμένες αντιδράσεις σε ερεθίσματα.

Γύρω μας, οι περισσότεροι είναι αγχωμένοι. Τα παιδιά βιώνουν κατάθλιψη πριν καν μπουν στην εφηβεία. Οι ενήλικες χρειάζονται φαρμακευτική υποστήριξη για να λειτουργήσουν. Ένας κουρασμένος, αδύναμος και διχασμένος πληθυσμός είναι εύκολο να ελεγχθεί.

Έτσι, το “πείραμα” συνεχίζεται. Ο καθένας μας μετατρέπεται σε δεδομένο, σε αντικείμενο παρατήρησης και χειρισμού.

Η έξοδος από το πρόγραμμα

Όμως δεν είμαστε αυτό. Είμαστε προσωπικότητες, χαρακτήρες, άνθρωποι με όνειρα, φιλοδοξίες και διάθεση για ζωή.

Οι πνευματικοί άνθρωποι λένε πως δεν πρέπει να μολύνουμε την ψυχή μας με τοξικότητα και σκοτάδι. Πρέπει να πράττουμε το καλό, να σκεφτόμαστε “φωτεινά” και να προστατεύουμε τον εσωτερικό μας κόσμο.

Η αληθινή αντίσταση αρχίζει όταν πάψουμε να προσφέρουμε τον εαυτό μας ως καύσιμο στη μηχανή τους. Όταν χρησιμοποιούμε την τεχνολογία με όριο, ως εργαλείο και όχι ως καθοδηγητή σκέψεων.

Η πραγματική ζωή βρίσκεται στην ησυχία και την καθαρότητα των δικών μας σκέψεων όχι σε εκείνες που μας επιβάλλουν.

Ο αληθινός μας εαυτός βρίσκεται εκτός σχεδίου, προγράμματος και επιχείρησής τους.

Και εκεί, ακριβώς εκεί, αρχίζει η ελευθερία.