Αναμνήσεις εναλλακτικής γνωσιολογίας
Κάποια απο τα βιβλία και τα περιοδικά που αναφέρονται στο άρθρο.
Αναμνήσεις εναλλακτικής γνωσιολογίας.
Όπως μπορεί να καταλάβει ο καθένας μας, είναι πρακτικά αδύνατον να συγκεντρωθούν αναμνήσεις και βιώματα τριάντα επτά ετών σε ένα άρθρο, η μια οποιαδήποτε ανάρτηση. Μπορώ όμως, οπως ο καθένας μας που ξεκινάει μια διαδικασία καταγραφής εκείνων των γεγονότων που του έδωσαν το ερέθισμα να ασχοληθεί με οτι οτιδήποτε τον κέρδισε και καθόρισε τον τρόπο που σκέφτεται, να θυμηθώ πως άρχισε ολο αυτό, και πως κατέληξε να είναι ενα αρκετά σημαντικό κομμάτι της ζωής μου.
Η αρχή σε αυτη την διαδικασία καταγραφής στην συγκεκριμένη περίπτωση για εμένα είναι το καλοκαίρι του 1988, όπου εγω δέκα ετών τότε και σε διακοπές στην Σύρο έρχομαι για πρώτη φορά σε επαφή με το περιοδικό Το Ανεξήγητο. Σε ενα τραπέζι μέσα στο σπίτι που είχαμε νοικιάσει είχε αφήσει η νονά μου ενα τεύχος του περιοδικού Το Ανεξήγητο που διάβαζε εκείνη, και αν θυμάμαι και σωστά ήταν και συνδρομητής. Το εξώφυλλο είχε μια ζωγραφιά κάποιου καλλιτέχνη που απεικόνιζε μια σκηνή vintage sci-fi, και γύρω απο αυτη την εικόνα υπήρχαν τα θέματα του περιοδικού. Όλα τους θέματα επιστημονικής φαντασίας, οριακών φαινομένων, τεχνολογικών εξελίξεων και cyberpunk κουλτούρας. Όπως θα έκαναν τα περισσότερα παιδιά δέκα ετών, ξεκίνησα να ξεφυλλίζω το περιοδικό και να χαζεύω τις εικόνες και κάποια σκίτσα, πρίν ξεκινήσω να διαβάζω με αργό ρυθμό τα κείμενα.
Μπορώ να πω με σιγουριά ότι πολλα διάβασα και παρατήρησα, αλλα λίγα καταλάβαινα τότε. Αλλα ήξερα ότι κάτι σημαντικό κρατάω στα χέρια μου και πρέπει να το καταλάβω όσο΄πιο γρήγορα γίνεται. Απο την επόμενη μέρα ξεκίνησα να συζητάω με την νονά μου καθημερινά για ολα εκείνα τα ζητήματα που ανέφεραν τα άρθρα του περιοδικού, και προσπαθούσα να καταλάβω το τι και γιατί κάθε άρθρου. Μου έδωσε το περιοδικό να το κρατήσω και να το διαβάζω, μέχρι να δημιουργηθούν οι επόμενες απορίες η οτιδήποτε θα ήθελα να κουβεντιάσω, και έτσι και συζητήσαμε αρκετά τεύχη του περιοδικού Το Ανεξήγητο που ακολούθησαν.
Προχώρησαν τα χρόνια, και φτάσαμε στο γυμνάσιο οπου μαζί με ενα καλό φίλο αρχίσαμε να διαβάζουμε κάποια μικρά βιβλία απο μια σειρά που ονομαζόταν ” Ανθολογία επιστημονικής φαντασίας” , όπου κάθε βιβλίο ήταν αφιερωμένο σε κάποιο συγκεκριμένο θέμα.
Μέσα απο εκείνη την σειρά της ανθολογίας ξεχώρισα και έχω ακόμη τα :
Ιστορίες φαντασίας με γέλιο
Σε αυτά τα βιβλία είχαν αναλάβει την εισαγωγή, μετάφραση και σχόλια ο Θωμάς Μαστακούρης και ο Γιώργος Μπαλάνος.
Τα διηγήματα τα είχαν γράψει πασίγνωστοι συγγραφείς απο τον χώρο της επιστημονικής και ηρωικής φαντασίας, που σε αρκετές περιπτώσεις εμπεριείχαν γνωστά θέματα της εναλλακτικής γνωσιολογίας κάτι που εκείνη την στιγμή δεν το είχα συνειδητοποιήσει απόλυτα.
Απο τα χρόνια του γυμνασίου και κατά την διάρκεια του λυκείου αυτά τα βιβλία της ανθολογίας επιστημονικής φαντασίας, μαζί με κάποια κλασικά βιβλία του Jules Verne αλλα και ότι βρίσκαμε απο Lovecraft, Poe και κάποιους πιο σύγχρονους ήταν η λογοτεχνία που σημάδεψε εκείνα τα χρόνια και διαμόρφωνε σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο σκέψεις μου.
Καθημερινές συζητήσεις με δυο πολύ καλούς φίλους που μοιραζόμασταν τις ίδιες ανησυχίες και σε κάποιες περιπτώσεις με μεγαλύτερες παρέες όπου εν μέσω συνειρμών και σεναρίων ” τι και αν ? ” το γνωστό ” what if ” προσπαθούσαμε να εξερευνήσουμε τις πιθανότητες του να υπάρχει μια κρυφή διάσταση στα πάντα γύρω μας, και τις διάφορες εναλλακτικές θεωρίες.
Εκείνα τα χρόνια ηταν γεμάτα με metal μουσική, και τα ενδιαφέροντα μας ήταν τα μουσικά μας όργανα το group που είχαμε δημιουργήσει ώστε να γράψουμε την δική μας μουσική και οτιδήποτε σχετικό με ολα εκείνα τα μυστηριώδη και ασυνήθιστα θέματα και ζητήματα που κουβεντιάζαμε με κάθε ευκαιρία.
Και φτάνουμε στο καλοκαίρι του 1998 όπου σε μια μεσημεριανή βόλτα στην Αχαρνών μετά απο βόλτα για καφέ, αναζητώ στα περίπτερα δυο γνωστά μουσικά περιοδικά της metal σκηνής.
Και εκεί αντικρίζω το εξώφυλλο του πρώτου τεύχους τους περιοδικού Strange που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς !
Εκεί, βίωσα μια στιγμή οπως εκείνες που έχουμε δεί σε αρκετές σειρές και film που κάποιος χαρακτήρας αντικρίζει κάτι που προκαλεί ενα ”πάγωμα” της πραγματικότητας όπου ο χρόνος φαίνεται σαν να μην προχωράει και ολα μένουν στάσιμα γύρω του. Η όραση του μετατρέπεται σε αυτό που περιγράφεται ως ”tunnel vision” και τίποτα μα τίποτα δεν έχει σημασία όσο αυτό στο οποιο επικεντρώνεται εκείνη την στιγμή.
Εγω εκεί, τοτε είχα επικεντρωθεί στο πρώτο τεύχος του περιοδικού Strange που με ”κοιτούσε” κατάματα !
Σε δευτερόλεπτα είχα πληρώσει και κρατούσα το περιοδικό στα χέρια μου πηγαίνοντας σπίτι έχοντας ξεχάσει απόλυτα οτιδήποτε αλλο είχε συμβεί εκείνη την μέρα, αλλα και οτιδήποτε είχα κανονίσει να κάνω.
Πηγαίνοντας σπίτι απλά χαιρέτησα τους γονείς μου και παρατηρούσα το εξώφυλλο και τους τίτλους των θεμάτων, ανοίγοντας την πρώτη σελίδα και διαβάζοντας εκείνο το πρώτο editorial του Παντελή Γιαννουλάκη. Κάπου είχα ξαναδιαβάσει το όνομα του, είμαι σίγουρος για αυτό. Αλλα ποτέ δεν μπόρεσα να θυμηθώ το που. Ακόμη και μέχρι σήμερα δεν έχω απαντήσει αυτή την ερώτηση. Σε εκείνο το πρώτο τεύχος διάβασα τους συντάκτες/συνεργάτες του Strange, και παρατήρησα γνώριμα ονόματα και αρκετά νεα (τότε), και ήταν απο τα πρώτα σημεία που διάβαζα σε κάθε επόμενο τευχός. Ποιοι προστέθηκαν !?
Απο εκείνη την στιγμή, το καλοκαίρι του 1998 και στα είκοσι χρόνια της ζωής μου είχα βρει η μάλλον καλύτερα επιβεβαιώσει ότι αυτό το ”κάτι” θα είναι στην ζωή μου για πάντα ! Ένα ταξίδι που οπως και η μουσική (για εμένα) ήταν, είναι και θα είναι για πάντα ”εδω” δίπλα μου για όσο υπάρχω. Το Strange με έβαλε σε διαδικασίες αναζήτησης απο πολλες απόψεις,και μια απο αυτές ήταν και το να ασχοληθώ με διάφορα αλλα περιοδικά της εποχής, οπως το Τρίτο Μάτι το Nexus και αλλα που υπήρχαν τότε. Δεκάδες τα θέματα και εκατοντάδες οι προεκτάσεις που κυριαρχούσαν σε κάθε συζήτηση της τότε παρέας με καφέ και μουσικές απο την metal σκηνή αλλα και αλλες επιλογές απο gothic,industrial και ambient,soundtracks.
Μια αλλη σημαντική στιγμή, και ανάμνηση ήταν η πρώτη φορά που είδα και άκουσα τον Graham Hancock .
Ήταν σε κάποιο μεταμεσονύκτιο πρόγραμμα της τότε τηλεόρασης, μετά απο κάποιο film και θυμάμαι ότι παρουσίαζε το ” The Sign and the Seal: The Quest for the Lost Ark of the Covenant ”. Κράτησα πολλες σημειώσεις απο εκείνη την παρουσίαση, και την επόμενη μέρα βρέθηκα στο κέντρο της Αθήνας να αναζητώ κάποια απο τα βιβλία του και τελικά βρήκα μόνο το ” Fingerprints of the gods”.
Εκείνη την εποχή υπήρχαν και αρκετές εκπομπές στην τηλεόραση που παρουσίαζαν θέματα της εναλλακτικής γνωσιολογίας, με ποιο γνωστή τις ” Πύλες του ανεξήγητου” που είχαν λάβει μέρος αρκετά απο τα άτομα που αρθρογραφούσαν στα αντίστοιχα περιοδικά που διαβάζαμε τότε. Ήταν μια χρονική περίοδος που έγιναν γνωστά αρκετά ζητήματα της εναλλακτικής γνωσιολογίας σε αρκετό κόσμο, που ξεκίνησε να αναρωτιέται και να σκέφτεται λίγο διαφορετικά απο οτι συνήθιζε να κάνει μέχρι τότε.
Πολλές οι εκπομπές, πολλα και τα περιοδικά και πολλά τα ερεθίσματα για όποιον ήθελε να ασχοληθεί με τα μυστηριώδη θέματα της εναλλακτικής γνωσιολογίας.
Έτσι και φτάσαμε στο 2004 που για πρώτη φορά απέκτησα πρόσβαση στο www, ποιο γνωστό ως internet !
Αυτό είναι θέμα για κάποιο επόμενο άρθρο, οπότε ας μην επεκταθώ σε αυτό ακόμη !
Μαζί με τις μουσικές αναζητήσεις, και τα κινηματογραφικά film και τις τηλεοπτικές σειρές οι αναζητήσεις στο internet αναφορικά με τα ζητήματα της εναλλακτικής γνωσιολογίας τα περιστατικά και τους πρωταγωνιστές τους είναι στην καθημερινότητα μου εικοσιένα χρόνια τώρα. Φυσικά, ολα εκείνα τα βιβλία και τα περιοδικά είναι ακόμη ”εδώ” μιας και είναι το θεμέλιο και η βάση της ενασχόλησης μου με την εναλλακτική γνωσιολογία και οφείλω να τα εχω πάντα δίπλα μου.
Φτάνοντας στο σήμερα, είμαι στην ευχάριστη θέση να έχω γνωρίσει κάποιους συγγραφείς και ερευνητές του χώρου, και να μου έχει δοθεί η ευκαιρία να κουβεντιάσω αρκετά απο τα ζητήματα αυτά.
Εναλλακτική γνωσιολογία λοιπόν και οτιδήποτε σχετικό με το παραφυσικό, μεταφυσικό, υπερφυσικό αλλα και τις εναλλακτικές κοσμοθεωρίες, τους συγγραφείς και ερευνητές μαζί με οποιαδήποτε εξέλιξη που έχει ενδιαφέρον και αγγίζει την σχετική θεματολογία. Όλα αυτά στο pneumapunk !
Παράλληλα με την ενασχόληση μου με το cyberpunk που το έχω ξεχωρίσει ως πιθανότατα το πιο αγαπημένο μου είδος λογοτεχνίας και σεναρίου, που με οδήγησε στην δημιουργία του Innate Trigger.
