Bohemian Grove τα μυστικά η εξουσία και μύθοι σε ένα δάσος της Καλιφόρνια.
Bohemian Grove τα μυστικά η εξουσία και μύθοι σε ένα δάσος της Καλιφόρνια.
Το Bohemian Grove αποτελεί έναν από τους πλέον αμφιλεγόμενους τόπους της αμερικανικής –και όχι μόνο– ιστορίας. Μέσα σε ένα απομονωμένο δάσος στη βόρεια Καλιφόρνια, κάθε καλοκαίρι συγκεντρώνονται μερικοί από τους ισχυρότερους άνδρες του πλανήτη: πρόεδροι των ΗΠΑ, βιομήχανοι, τραπεζίτες, στρατιωτικοί, αλλά και καλλιτέχνες. Για δύο εβδομάδες ζουν σε μια περίεργη κατασκήνωση, όπου η τέχνη συνδυάζεται με τη μυστικότητα, οι συζητήσεις με την εξουσία, και οι τελετουργίες με το αλκοόλ και την ψυχαγωγία.
Η ύπαρξη αυτής της λέσχης έχει τροφοδοτήσει αναρίθμητες θεωρίες συνωμοσίας, από την «παγκόσμια κυβέρνηση σκιών» μέχρι αποκρυφιστικές λατρείες. Ωστόσο, πέρα από τους μύθους, το Bohemian Grove αντανακλά μια πραγματικότητα: οι ισχυροί τείνουν να συναντιούνται σε χώρους απομονωμένους, όπου μπορούν να δικτυώνονται χωρίς περιορισμούς και βλέμματα.
Η ιστορία του Bohemian Club ξεκινά το 1872 στο Σαν Φρανσίσκο. Μια ομάδα καλλιτεχνών, δημοσιογράφων και μουσικών ίδρυσαν έναν ιδιωτικό σύλλογο για να καλλιεργούν την τέχνη και τον διάλογο. Ο όρος «bohemian» αντανακλούσε την τότε ρομαντική αντίληψη για τον καλλιτέχνη που ζούσε έξω από τις κοινωνικές συμβάσεις, σε αναζήτηση ελευθερίας και έμπνευσης.
Σύντομα όμως, στους κύκλους των καλλιτεχνών άρχισαν να εισχωρούν πλούσιοι επιχειρηματίες, πολιτικοί και στρατιωτικοί. Εντυπωσιάστηκαν από το περιβάλλον δημιουργικότητας, αλλά και από τις ευκαιρίες κοινωνικής δικτύωσης που πρόσφερε. Έτσι, ο χαρακτήρας του συλλόγου άλλαξε: το καλλιτεχνικό στοιχείο έμεινε περισσότερο ως διακοσμητικό περίβλημα, ενώ την πραγματική δύναμη κατέλαβε η ελίτ της οικονομίας και της πολιτικής.
Το 1878 οργανώθηκε η πρώτη συγκέντρωση στο δάσος της Σονόμα, όπου βρίσκονται οι γιγαντιαίες σεκόγιες. Από τότε η παράδοση συνεχίζεται κάθε Ιούλιο, με δύο εβδομάδες κατασκηνωτικής ζωής, εκδηλώσεων και –σύμφωνα με πολλούς– πολιτικών συζητήσεων που μπορούν να αλλάξουν την ιστορία.
Το Bohemian Grove καλύπτει περίπου 11 τετραγωνικά χιλιόμετρα πυκνού δάσους. Οι σεκόγιες που δεσπόζουν στον χώρο έχουν ηλικίες που ξεπερνούν τα χίλια χρόνια, δημιουργώντας ένα περιβάλλον σχεδόν μυθικό. Η απομόνωση και η φυσική μεγαλοπρέπεια προσφέρουν όχι μόνο ηρεμία, αλλά και ένα αίσθημα αρχέγονης ιερότητας.
Η περιοχή είναι αυστηρά ιδιωτική. Ο χώρος φυλάσσεται με ένοπλους φρουρούς, κάμερες και σύγχρονα μέσα ασφαλείας. Οποιαδήποτε απόπειρα παραβίασης αποτρέπει άμεσα τους «περίεργους». Η μυστικότητα αυτή ενισχύει τον μύθο: όσο λιγότερα μαθαίνει ο κόσμος, τόσο περισσότερες θεωρίες αναπτύσσονται.
Η λίστα μελών μοιάζει με κατάλογο των ισχυρότερων ανθρώπων της εποχής τους.
– Πρόεδροι των ΗΠΑ: Herbert Hoover, Dwight Eisenhower, Richard Nixon, Ronald Reagan, George H. W. Bush.
– Στρατιωτικοί και σύμβουλοι ασφαλείας: στρατηγοί, αρχηγοί μυστικών υπηρεσιών, υπεύθυνοι στρατηγικών σχεδίων.
– Μεγαλοτραπεζίτες και βιομήχανοι: Goldman Sachs, General Electric, Bechtel, Standard Oil.
– Ιδιοκτήτες ΜΜΕ: εκδότες μεγάλων εφημερίδων και τηλεοπτικών δικτύων.
– Καλλιτέχνες και διανοούμενοι: κυρίως για να προσδίδουν τον απαραίτητο «πολιτιστικό» χαρακτήρα.
Η σύναξη τόσων ισχυρών σε έναν απομονωμένο χώρο οδηγεί εύλογα σε υποψίες ότι το Grove δεν είναι απλώς μια «κατασκήνωση», αλλά ένας χώρος όπου καλλιεργούνται σχέσεις και συζητούνται αποφάσεις που επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους.
Η πιο διάσημη πτυχή του Grove είναι η Cremation of Care. Η τελετή πραγματοποιείται την πρώτη νύχτα μπροστά σε ένα άγαλμα κουκουβάγιας ύψους δώδεκα μέτρων.
Η κουκουβάγια συμβολίζει τη σοφία, αλλά έχει και μυστηριακούς συνειρμούς. Κατά τη διάρκεια της τελετής, μέλη με ρομπές καίνε μια συμβολική φιγούρα που αντιπροσωπεύει τη «Μέριμνα» – τα άγχη και τις ευθύνες του έξω κόσμου.
Σύμφωνα με τα μέλη, πρόκειται για μια θεατρική παράσταση που τους βοηθά να χαλαρώσουν. Για τους επικριτές, ωστόσο, είναι μια σκοτεινή, παγανιστική τελετουργία που παραπέμπει σε αποκρυφισμό, μασονικές παραδόσεις ή ακόμη και σε σατανισμό.
Οι δύο εβδομάδες περιλαμβάνουν δραστηριότητες που συνδυάζουν ψυχαγωγία και «σοβαρές» συζητήσεις.
– Διαμονή σε ξύλινες καλύβες με ονόματα όπως «Mandalay» ή «Hill Billies».
– Θεατρικές παραστάσεις και μουσικές εκδηλώσεις με συμμετοχή καλλιτεχνών.
– Lakeside Talks: ομιλίες από πολιτικούς, επιστήμονες, οικονομολόγους, συχνά πάνω σε κρίσιμα ζητήματα.
– Υπαίθριες δραστηριότητες: κυνήγι, ψάρεμα, βόλτες στο δάσος.
– Ποτό και κοινωνικότητα: η κατανάλωση αλκοόλ είναι μέρος της «χαλάρωσης».
Η αυστηρή απαγόρευση καταγραφής –ούτε κάμερες ούτε δημοσιογράφοι– κάνει τα πάντα ακόμη πιο μυστηριώδη.
Υπάρχουν μαρτυρίες ότι μέσα στο Grove έγιναν συζητήσεις που αργότερα εξελίχθηκαν σε ιστορικά γεγονότα. Το πιο διάσημο παράδειγμα είναι το Manhattan Project. Υποστηρίζεται ότι σε ομιλία στο Grove τέθηκε η ιδέα συγκρότησης της ερευνητικής ομάδας που οδήγησε στην ατομική βόμβα.
Παράλληλα, πολλοί θεωρούν ότι προεδρικές υποψηφιότητες, στρατηγικές εκστρατείες και μεγάλες επιχειρηματικές συμφωνίες βρήκαν την πρώτη ώθησή τους σε αυτόν τον απομονωμένο χώρο.
Το Bohemian Grove έχει δεχθεί έντονη κριτική:
– Δημοκρατικό έλλειμμα: Σημαντικές αποφάσεις φαίνεται να συζητούνται κρυφά, χωρίς διαφάνεια.
– Αποκλειστικότητα: Απαγορεύεται η συμμετοχή γυναικών, γεγονός που έχει κατηγορηθεί ως σεξιστικό.
– Ηθικά ζητήματα: Η μυστικότητα σε συνδυασμό με αλκοόλ οδηγεί σε φήμες για ανάρμοστες συμπεριφορές.
Το 2000, ο ακτιβιστής Alex Jones κατάφερε να εισέλθει κρυφά και να βιντεοσκοπήσει την τελετή Cremation of Care. Οι εικόνες με τις ρομπές και την κουκουβάγια έκαναν τον γύρο του κόσμου, ενισχύοντας την αίσθηση ότι κάτι «σκοτεινό» κρύβεται στο Grove.
Ακόμα κι αν ο Jones θεωρείται υπερβολικός, το γεγονός ότι κατέγραψε πραγματικές τελετές έδωσε καύσιμο στις θεωρίες συνωμοσίας.
Το Bohemian Grove έχει συνδεθεί με πληθώρα θεωριών:
– Ότι είναι το «κέντρο» της Νέας Τάξης Πραγμάτων.
– Ότι η κουκουβάγια αντιπροσωπεύει τον θεό Μολώχ, που σχετιζόταν με ανθρωποθυσίες.
– Ότι πίσω από τα πολιτιστικά δρώμενα κρύβονται αποκρυφιστικές τελετουργίες.
Αν και οι περισσότερες στερούνται αποδείξεων, η μυστικότητα τροφοδοτεί τους μύθους.
Πέρα από θεωρίες, το Grove δείχνει ότι η ελίτ ανέκαθεν δημιουργούσε κλειστούς χώρους. Από τις μυστικές αδελφότητες της αρχαιότητας έως τις λέσχες των ευγενών, οι ισχυροί επιζητούν απομόνωση και μυστικισμό για να ενισχύσουν την εξουσία τους.
Το παράδοξο είναι εμφανές: πρόεδροι και βιομήχανοι ντύνονται με ρομπές και εκτελούν τελετές σε ένα δάσος. Όμως αυτή η «θεατρικότητα» προσφέρει συμβολικό κύρος και αίσθηση ενότητας.
Το Bohemian Grove συνεχίζει να λειτουργεί, παραμένοντας πηγή μυστηρίου. Για κάποιους, είναι απλώς μια κατασκήνωση πλούσιων ανδρών που θέλουν να ξεφύγουν από την καθημερινότητα. Για άλλους, είναι ο χώρος όπου υφαίνονται οι πραγματικές πολιτικές και οικονομικές στρατηγικές του πλανήτη.
Ίσως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Μπορεί να μην αποτελεί μυστική κυβέρνηση, αλλά είναι σίγουρα ένας χώρος όπου οι ισχυροί συναντιούνται, ανταλλάσσουν ιδέες και χτίζουν σχέσεις που αργότερα μεταφράζονται σε αποφάσεις με παγκόσμιες συνέπειες.
Σε κάθε περίπτωση, το Bohemian Grove παραμένει σύμβολο της μυστικότητας της εξουσίας – ένα σκηνικό που αποδεικνύει ότι, όσο κι αν εξελίσσεται η κοινωνία, πάντα θα υπάρχει η γοητεία αλλά και η ανησυχία γύρω από τους κλειστούς κύκλους που κινούν τα νήματα του κόσμου.
