Το πείραμα της Φιλαδέλφειας και η ιστορία του αντιτορπιλικού USS Eldridge (DE-173) που κατέληξε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, ως Λέων (D-54).

Το πείραμα της Φιλαδέλφειας και η ιστορία του αντιτορπιλικού USS Eldridge (DE-173) που κατέληξε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, ως Λέων (D-54).

 

Φιλαδέλφεια, 1943. Ο πόλεμος μαίνεται σε κάθε ωκεανό και η επιστήμη σπεύδει να υπηρετήσει τη στρατηγική υπεροχή. Μέσα σε μια ατμόσφαιρα παράνοιας, κρυφών εργαστηρίων και νέων τεχνολογιών, ξεκινά να κυκλοφορεί μια φήμη, ένα πολεμικό πλοίο του αμερικανικού ναυτικού, το USS Eldridge (DE-173), φέρεται να εξαφανίστηκε στη θέα των μαρτύρων και να επανεμφανίστηκε εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά.

Το περιστατικό έμεινε γνωστό ως Philadelphia Experiment, το «Πείραμα της Φιλαδέλφειας».

Μια ιστορία που συνδυάζει τη μυστική έρευνα, τη φυσική του Αϊνστάιν και την ανθρώπινη αγωνία απέναντι στο άγνωστο.

 

Το ιστορικό πλαίσιο στην Αμερική του 1943

Στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η τεχνολογική καινοτομία ήταν υπόθεση επιβίωσης. Τα ραντάρ είχαν αλλάξει ριζικά τη ναυτική τακτική, και η αορατότητα στα εχθρικά μάτια έγινε αντικείμενο έντονου ενδιαφέροντος.

Η Αμερική διέθετε τότε δεκάδες μυστικά προγράμματα, ηλεκτρομαγνητικές ασπίδες, πειράματα σε μαγνητικά πεδία, τεχνολογίες απορρόφησης ραδιοκυμάτων.

Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον γεννήθηκε η ιδέα ότι ένα πλοίο μπορούσε να λυγίσει το ηλεκτρομαγνητικό του ίχνος, καθιστώντας το αόρατο στα εχθρικά ραντάρ.

 

Οι πρώτες αναφορές και το γράμμα του Carl Allen

Η φήμη του πειράματος δε γεννήθηκε το 1943 αλλά δέκα χρόνια αργότερα, το 1955, όταν ένας μυστηριώδης άνδρας, ο Carl Meredith Allen (γνωστός και ως Carlos Allende), έστειλε γράμματα και σημειώσεις στον ερευνητή Morris K. Jessup, αστροφυσικό και συγγραφέα βιβλίων για τα UFO.

Ο Allen ισχυρίστηκε πως υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας: ότι είδε το USS Eldridge να καλύπτεται από μια πράσινη ομίχλη, να τρεμοπαίζει και να εξαφανίζεται ολοκληρωτικά από το λιμάνι της Φιλαδέλφειας μόνο για να εμφανιστεί λίγα λεπτά μετά στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια, περίπου 600 χιλιόμετρα μακριά.

Περιέγραψε επίσης ναύτες που συγχωνεύτηκαν με το μέταλλο του πλοίου, κάποιους που τρελάθηκαν και άλλους που εξαφανίστηκαν τελείως.

Ο Jessup συγκλονίστηκε από τις λεπτομέρειες και άρχισε να ερευνά. Λίγα χρόνια αργότερα, η αυτοκτονία του υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες έδωσε ακόμα περισσότερο καύσιμο στη φλόγα του μύθου.

 

Οι επιστημονικές βάσεις, και το  Project Rainbow

Σύμφωνα με τις πιο διαδεδομένες θεωρίες, το πείραμα της Φιλαδέλφειας ήταν μέρος ενός προγράμματος με την ονομασία Project Rainbow.

Στόχος του η χρήση έντονων ηλεκτρομαγνητικών πεδίων για να λυγίσει το φως γύρω από ένα αντικείμενο, καθιστώντας το οπτικά και ρανταρικά αόρατο. Η φυσική που επικαλούνταν οι οπαδοί του μύθου στηριζόταν στις εξισώσεις του Αλβέρτου Αϊνστάιν για την ενοποιημένη θεωρία πεδίου να έργο που ο ίδιος δεν ολοκλήρωσε ποτέ.

Κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι η ομάδα του ναυτικού συνεργάστηκε με επιστήμονες από το Princeton, χρησιμοποιώντας τεράστιες γεννήτριες ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων εγκατεστημένες στο Eldridge. Αν και οι ισχυρισμοί αυτοί δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ, η ίδια η εποχή των αρχών του Ψυχρού Πολέμου, γεμάτη φόβο και τεχνολογικό ανταγωνισμό, έκανε τέτοιες αφηγήσεις να μοιάζουν σχεδόν πιθανές.

 

Οι επίσημες διαψεύσεις

Το Αμερικανικό Ναυτικό έχει αρνηθεί κατηγορηματικά ότι διεξήχθη οποιοδήποτε τέτοιο πείραμα. Τα ημερολόγια του USS Eldridge δείχνουν ότι το πλοίο δεν βρισκόταν καν στη Φιλαδέλφεια τη χρονική στιγμή που φέρεται να έγινε το πείραμα, αλλά στην Πασακαγκούλα του Μισισιπή.

Επίσης, οι τεχνικές του δυνατότητες δεν επέτρεπαν κάτι τέτοιο το πλοίο ήταν αντιτορπιλικό συνοδείας, εξοπλισμένο με συμβατικές γεννήτριες και όχι με κάποια πειραματική τεχνολογία.

Η Ναυτική Υπηρεσία Έρευνας χαρακτήρισε τις ιστορίες «απολύτως φανταστικές», και οι αρχειοφύλακες των στρατιωτικών εγγράφων δεν βρήκαν καμία ένδειξη ύπαρξης «Project Rainbow».

Κι όμως, η άρνηση αυτή δεν έσβησε τη φλόγα. Αντίθετα την ενίσχυσε.

 

Οι ανεξάρτητες μαρτυρίες και οι θεωρίες που ακολούθησαν

Από τη δεκαετία του ’60 και έπειτα, διάφοροι ανεξάρτητοι ερευνητές και πρώην στρατιωτικοί υποστήριξαν ότι το πείραμα ήταν πραγματικό, αλλά οι λεπτομέρειες συγκαλύφθηκαν.

Αναφέρθηκαν μαγνητικές καταιγίδες, έντονες παραισθήσεις, ακόμα και τηλεμεταφορά του πλοίου μέσω ενεργειακής σήραγγας. Μερικοί υποστήριξαν ότι το πλήρωμα βρέθηκε για δευτερόλεπτα σε άλλο χρόνο και πως το πλοίο γλίστρησε ανάμεσα σε δύο διαστάσεις. Ο πιο γνωστός ισχυρισμός αφορά τη δημιουργία ενός τεχνητού ηλεκτρομαγνητικού πεδίου τόσο ισχυρού που παραμόρφωσε τη δομή του χώρου γύρω από το πλοίο.

Οι άνδρες που βρίσκονταν επάνω του αν και δεμένοι με τα μεταλλικά κιγκλιδώματα φέρεται να συγχωνεύτηκαν κυριολεκτικά με το μέταλλο όταν το πλοίο επανεμφανίστηκε.

Η εικόνα αυτή ναύτες εν μέρει υλικοί και εν μέρει αόρατοι έγινε εμβληματική του μύθου και τροφοδότησε δεκάδες έργα επιστημονικής φαντασίας.

 

Από τη συνωμοσία στην ποπ κουλτούρα

Τη δεκαετία του ’70, ο μύθος αναγεννήθηκε μέσα από βιβλία όπως το “The Philadelphia Experiment: Project Invisibility (1979)” των William Moore και Charles Berlitz, που έδωσαν δραματική, σχεδόν κινηματογραφική διάσταση στο θέμα.

Το Χόλιγουντ ακολούθησε με την ταινία The Philadelphia Experiment (1984).

Από τότε, το θέμα πέρασε σε κόμικς, σειρές, βιντεοπαιχνίδια και αναρίθμητα φόρουμ εναλλακτικής γνωσιολογίας.

Η υπόθεση έγινε κάτι περισσότερο από ιστορία έγινε αρχέτυπο, το σημείο συνάντησης ανάμεσα στην επιστημονική φαντασία και στην παράνοια του ψυχρού πολέμου.

 

Η πορεία του USS Eldridge από τη Αμερική στην Ελλάδα

Το πραγματικό πλοίο, το USS Eldridge (DE-173), ολοκλήρωσε κανονικά τη θητεία του στον πόλεμο, συμμετέχοντας σε αποστολές συνοδείας νηοπομπών.

Το 1951, στο πλαίσιο της αμερικανικής βοήθειας προς τους συμμάχους, παραχωρήθηκε στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, όπου μετονομάστηκε σε Λέων (D-54) και
υπηρέτησε για δεκαετίες στο Αιγαίο, χωρίς να καταγραφούν ποτέ παράξενα φαινόμενα αν και φήμες ήθελαν κάποιους ναύτες να ισχυρίζονται ότι «κάποια νύχτα τα όργανα τρελάθηκαν».

Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, το πλοίο αποσύρθηκε και οδηγήθηκε για διάλυση.

Κάποιοι συλλέκτες υποστηρίζουν πως έχουν θραύσματα του χάλυβα του Eldridge.

 

Οι παράλληλες θεωρίες το Montauk και πέρα από αυτό

Οι πιο προχωρημένες εκδοχές συνδέουν το πείραμα της Φιλαδέλφειας με το Project Montauk της δεκαετίας του ’80, στο Camp Hero της Νέας Υόρκης, όπου φέρεται να συνεχίστηκαν οι έρευνες σε χρονο-πειράματα.

Σύμφωνα με κάποιους μάρτυρες, το πείραμα της Φιλαδέλφειας άνοιξε μια πύλη στο χωροχρονικό συνεχές που έκλεισε οριστικά μόνο δεκαετίες αργότερα στο Montauk.

Είναι βέβαια δύσκολο να διακρίνει κανείς πού τελειώνει η αφήγηση και πού αρχίζει η μυθοπλασία όμως οι παραλληλισμοί με τις σύγχρονες ιστορίες για wormholes, quantum tunneling και temporal anomalies δείχνουν πόσο βαθιά ρίζωσε αυτή η ιδέα στην εναλλακτική γνωσιολογία.

 

Αν όμως τελικά…;

Και εδώ ξεκινά η άλλη πλευρά του στοχασμού.

Αν πράγματι συνέβη κάτι το 1943, ίσως όχι με τη μορφή που περιγράφεται, αλλά ως πειραματική απόπειρα ελέγχου μαγνητικών πεδίων, τότε το πείραμα της Φιλαδέλφειας μπορεί να υπήρξε πρόδρομος των stealth τεχνολογιών ή ακόμη και των σύγχρονων πειραμάτων σε electromagnetic cloaking.

Η αορατότητα σήμερα είναι υπαρκτή τεχνολογική επιδίωξη άρα μήπως ο μύθος απλώς προηγήθηκε της εποχής του;

Από την άλλη, ο ανθρώπινος νους έχει ανάγκη να γεμίσει τα κενά της γνώσης με αφήγηση και ετσι κάθε εποχή έχει το δικό της μυθικό πείραμα, εκεί όπου η επιστήμη ακουμπά το μυστήριο, και το άγνωστο γίνεται αντανάκλαση των φόβων μας.

Ίσως το πείραμα της Φιλαδέλφειας να είναι μια παραβολή για τα όρια της επιστήμης και τη σιωπή των μυστικών υπηρεσιών.

 

Ανάμεσα στο φως και τη λήθη

Σήμερα, πάνω από ογδόντα χρόνια μετά, το Philadelphia Experiment στέκει ανάμεσα στην ιστορία και τον θρύλο.

Κανένα επίσημο έγγραφο δεν αποδεικνύει πως συνέβη καμία μαρτυρία δεν έχει επιβεβαιωθεί επιστημονικά. Κι όμως, η ιστορία του εξακολουθεί να εμπνέει ερευνητές, συγγραφείς και στοχαστές.

Ίσως γιατί, στο βάθος, δεν είναι ιστορία για ένα πλοίο που εξαφανίστηκε αλλά για την ανθρώπινη επιθυμία να διαπεράσουμε τα όρια του χώρου και του χρόνου, έστω για μια στιγμή.

Το USS Eldridge, ή Λέων, δεν πλέει πια.

Αλλά η σκιά του συνεχίζει να ταξιδεύει ανάμεσα στα κύματα της φαντασίας και στα βάθη της εναλλακτικής γνωσιολογίας.

Και κάθε φορά που μια λάμψη πρασίνου εμφανίζεται στη μνήμη της ιστορίας, ίσως να είναι απλώς μια υπενθύμιση, ότι το φως, όταν λυγίσει, αποκαλύπτει περισσότερα απ’ όσα κρύβει.