Τα Drones του 2024 και του 2025. Πρόκειται για μηχανικές κατασκευές ή ολογράμματα;

Τα Drones του 2024 και του 2025. Πρόκειται για μηχανικές κατασκευές ή ολογράμματα;

Η εικόνα ενός drone να πετάει πάνω από τις πόλεις ή τις ερημιές της Γης είναι πια τόσο κοινή, που σχεδόν περνά απαρατήρητη. Όμως πίσω από αυτή τη γνώριμη σκηνή κρύβεται μία από τις θεωρίες της σύγχρονης εποχής, η ολογραφική θεωρία των Drones. Μια ιδέα που συνδέει την τεχνολογία, τη φυσική, την τεχνητή νοημοσύνη και τις κυβερνητικές επιχειρήσεις σε μια αφήγηση που μοιάζει περισσότερο με επιστημονική φαντασία παρά με ψυχρή πραγματικότητα. Ή μήπως όχι;

Από τα μέσα της δεκαετίας του 2010, πολλαπλές αναφορές κατέκλυσαν τα ΜΜΕ, παράξενα φώτα στον ουρανό, σμήνη drones που εμφανίζονται και εξαφανίζονται χωρίς να εντοπίζονται από ραντάρ ή θερμικές κάμερες, και αντικείμενα που αλλάζουν μορφή ή ταχύτητα με τρόπους αδύνατους για γνωστά αεροσκάφη.

Στις Η.Π.Α., το 2019, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αεροπορίας (FAA) αναγκάστηκε να διερευνήσει τα ghost drones που εμφανίζονταν πάνω από τη Νεμπράσκα και το Κολοράντο, σχηματισμοί δέκα ή είκοσι φωτεινών σημείων που πετούσαν με τέλεια συμμετρία, μόνο για να εξαφανιστούν εντελώς. Όταν ερευνητές προσπάθησαν να τα εντοπίσουν με ραντάρ, δεν βρήκαν τίποτα. Ούτε θερμική υπογραφή, ούτε ανακλώμενο σήμα, ούτε ίχνος κινητήρων.

Έτσι άρχισε να αναδύεται η υπόθεση πως δεν πρόκειται για drones με τη συμβατική έννοια, αλλά για προβολές ολογραμμάτων που εμφανίζονται στον ουρανό με χρήση προηγμένων τεχνολογιών φωτός, πλάσματος και τεχνητής νοημοσύνης.

Οι τεχνολογίες ολογραφικής προβολής έχουν εξελιχθεί θεαματικά. Από τα αρχικά laser ολογράμματα των δεκαετιών 1980–1990, περάσαμε σε συστήματα aerial plasma projection, όπου μικροσκοπικά σωματίδια ιονισμένου αέρα δημιουργούν φωτεινά σημεία μέσα στον αέρα, χωρίς επιφάνεια προβολής.

Το 2021, Ιάπωνες μηχανικοί του Digital Nature Group παρουσίασαν τρισδιάστατα ολογράμματα πλάσματος που μπορούσαν να κινηθούν και να αντιδράσουν στην αφή. Μικροσκοπικοί σπινθήρες φωτός, ορατοί στο γυμνό μάτι, μπορούσαν να σχηματίσουν φιγούρες ή αντικείμενα.

Αν αυτή η τεχνολογία συνδυαστεί με κινούμενα σμήνη μικρο-προβολέων ή δορυφορικά laser, τότε καθίσταται θεωρητικά δυνατή η δημιουργία ψευδαισθήσεων αντικειμένων που αιωρούνται στον ουρανό, με φωτισμό, σκιές και ρεαλισμό που ξεπερνούν κάθε οπτικό τέχνασμα.

Η πρώτη λογική απορία είναι γιατί να το κάνει κανείς. Αν μια δύναμη έχει τη δυνατότητα να δημιουργεί αόρατα drones, γιατί να προβάλλει ψεύτικα;

Η απάντηση, σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές των θεωριών πληροφοριακού πολέμου, βρίσκεται στην ψυχολογική επιχειρησιακή προπαγάνδα (psy-ops). Η δημιουργία ψευδών ή μη επιβεβαιώσιμων φαινομένων στον ουρανό μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο παραπλάνησης, εκφοβισμού ή κάλυψης άλλων επιχειρήσεων.

Κατά τη διάρκεια ασκήσεων του αμερικανικού στρατού, έχουν καταγραφεί δοκιμές προβολών στόχων που μιμούνται εχθρικά drones, για να δοκιμάσουν τα ραντάρ ή να ενεργοποιήσουν αμυντικά συστήματα. Αν η ίδια τεχνολογία εξελιχθεί αρκετά, θα μπορούσε να δημιουργήσει οτιδήποτε εξυπηρετεί τους χρήστες του συστήματος.

Αρκετοί πιλότοι στρατιωτικών και πολιτικών αεροσκαφών έχουν αναφέρει αντικείμενα που εξαφανίζονται όταν πλησιάζουν. Ο πιλότος Ryan Graves, γνωστός από τις αποκαλύψεις του για τα UAPs του αμερικανικού ναυτικού, έχει περιγράψει φώτα που κινούνταν με λογική σχηματισμού drones, αλλά χωρίς καμία φυσική υπόσταση.

Μερικοί ειδικοί πιστεύουν πως αυτά τα φαινόμενα θα μπορούσαν να είναι προβολές laser από συστήματα παρακολούθησης εδάφους, σχεδιασμένα να δοκιμάζουν την ανταπόκριση των ραντάρ και των αισθητήρων.

Άλλοι, πιο τολμηροί, υποστηρίζουν πως πρόκειται για πειράματα κβαντικής ολογραφίας συστήματα που χρησιμοποιούν συντονισμό φωτονίων για να προβάλλουν φωτεινές δομές στον αέρα, πέρα από τη συμβατική φυσική του φωτός.

Η σύγχρονη τεχνητή νοημοσύνη έχει εισχωρήσει σε κάθε πτυχή της στρατιωτικής τεχνολογίας,  από τη διαχείριση σμηνών drones μέχρι την ανάλυση οπτικών δεδομένων σε πραγματικό χρόνο. Αν όμως μια AI μπορεί να κατανοήσει το περιβάλλον, γιατί να μην μπορεί να παράγει ψευδαισθήσεις;

Ένα ολόγραμμα δεν είναι παρά ένα πληροφοριακό μοντέλο φωτός. Με την ανάπτυξη νευρωνικών δικτύων που μαθαίνουν να αναπαράγουν φυσικούς νόμους οπτικής, μπορεί θεωρητικά να παραχθεί μια ολογραφική πραγματικότητα, όπου το φως προσαρμόζεται δυναμικά στο βλέμμα του παρατηρητή.

Φανταστείτε μια τεχνητή νοημοσύνη που συντονίζει εκατοντάδες μικροπροβολείς πλάσματος, δημιουργώντας στον ουρανό ένα σμήνος από drones που στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν. Κάθε παρατηρητής βλέπει κάτι λίγο διαφορετικό, γιατί η προβολή αντιδρά στη θέση του. Το αποτέλεσμα; Μια κοινή ψευδαίσθηση ολογραφική, ζωντανή και εξαιρετικά πειστική.

Οι πιο σκοτεινές πτυχές της θεωρίας τοποθετούν την τεχνολογία αυτή στα μυστικά προγράμματα της DARPA, του αμερικανικού οργανισμού προηγμένων ερευνών άμυνας. Ήδη από το 2013 είχε αποκαλυφθεί η χρηματοδότηση προγραμμάτων για “holographic decoys” ψευδείς στόχους που προβάλλονται στον εχθρό.

Αν οι δοκιμές αυτές συνεχίστηκαν, είναι πιθανό οι παρατηρήσεις drones να είναι δοκιμές τέτοιων συστημάτων. Κάποιοι μάλιστα συνδέουν το φαινόμενο με την περιοχή Groom Lake (γνωστή ως Area 51), όπου αναφέρθηκαν αντικείμενα χωρίς μάζα που κινούνται με ταχύτητες απίθανες για ανθρώπινη τεχνολογία.

Εκεί, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πηγές, έχει δοκιμαστεί μια νέα μορφή οπτικού καμουφλάζ, η οποία επιτρέπει όχι απλώς την απόκρυψη ενός αντικειμένου, αλλά την προβολή άλλου στη θέση του, το απόλυτο ολογραφικό ψεύδος.

Η ολογραφική θεωρία των Drones δεν στέκεται μόνη της. Συνδέεται με την ευρύτερη φιλοσοφική και φυσική υπόθεση ότι η ίδια η πραγματικότητα είναι ολογραφική μια δισδιάστατη πληροφορία που προβάλλεται ως τρισδιάστατη εμπειρία.

Αν δεχθούμε αυτή τη θεώρηση, τότε τα drones-ολογράμματα λειτουργούν ως μικρογραφία του ίδιου του κόσμου, τεχνητές οντότητες που αναπαριστούν κάτι το οποίο δεν υπάρχει, αλλά φαίνεται υπαρκτό.

Κάποιοι ερευνητές φτάνουν να υποστηρίξουν πως τέτοιες προβολές δεν είναι απλώς τεχνολογικές, αλλά ενεργειακές εκδηλώσεις ενός συστήματος πληροφορίας σαν να “τρέχουν” επάνω σε έναν ολογραφικό καμβά της πραγματικότητας.

Κατά τη διάρκεια της ρωσο-ουκρανικής σύγκρουσης, εμφανίστηκαν δεκάδες βίντεο με φωτεινά αντικείμενα που πετούν πάνω από εμπόλεμες ζώνες. Πολλά από αυτά αποδείχθηκαν ψεύτικα. Όμως ορισμένα παρουσίαζαν φαινόμενα που δεν μπορούσαν να εξηγηθούν με λογική, drones που διαλύονταν σε φως, αντικείμενα που άλλαζαν χρώμα και σχήμα.

Μερικοί αναλυτές υπέθεσαν ότι πρόκειται για ηλεκτρονικό πόλεμο με χρήση ολογραφικών δελεασμάτων, σχεδιασμένων να αποπροσανατολίσουν τα ραντάρ ή τα συστήματα anti-drone. Αν είναι αληθές, τότε οι πρώτες πραγματικές ολογραφικές μάχες έχουν ήδη ξεκινήσει.

Η Google, η Microsoft και η Meta έχουν επενδύσει σε συστήματα volumetric capture και mixed reality. Αν και οι τεχνολογίες αυτές προορίζονται για διασκέδαση, η στρατιωτική τους εκδοχή είναι εντυπωσιακά κοντά, δημιουργία δυναμικών, ρεαλιστικών, τρισδιάστατων αντικειμένων σε πραγματικό περιβάλλον.

Σύμφωνα με ορισμένες διαρροές, εταιρείες όπως η Palantir και η Anduril έχουν συνδυάσει δεδομένα drone, δορυφορικών απεικονίσεων και 3D modeling για να δημιουργήσουν ολογραφικούς προσομοιωτές μάχης. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι αυτές οι προβολές έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί σε επιχειρήσεις παραπλάνησης ή κάλυψης στρατηγικών εγκαταστάσεων.

Ίσως το πιο μυστηριώδες στοιχείο της θεωρίας είναι πως δεν υπάρχει καμία στέρεη απόδειξη. Όμως αυτή η απουσία είναι, για πολλούς, η ίδια η απόδειξη.

Αν τα drones είναι ολογράμματα, δεν αφήνουν υλικό ίχνος ούτε μέταλλο, ούτε ήχο, ούτε θερμότητα. Μένει μόνο η οπτική εμπειρία. Και τι είναι πιο πειστικό για το ανθρώπινο μυαλό από το ίδιο του το βλέμμα;

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν τα είδαμε, αλλά τι είδαμε.

Σύγχρονες θεωρίες φυσικής υποστηρίζουν ότι το σύμπαν λειτουργεί ως πεδίο πληροφοριών. Αν αυτό ισχύει, τότε η έννοια της “προβολής” δεν είναι αποκλειστικά τεχνολογική είναι θεμελιώδης.

Τα drones-ολογράμματα, πραγματικά ή φανταστικά, μας φέρνουν αντιμέτωπους με το ενδεχόμενο ότι η πραγματικότητα είναι διαπραγματεύσιμη. Ότι μπορούμε να την αναδημιουργήσουμε, να την ψευδίσουμε ή να την τροποποιήσουμε, όπως αλλάζουμε δεδομένα σε έναν ψηφιακό πίνακα.

Η ολογραφική θεωρία των drones δεν είναι μόνο φυσική υπόθεση. Είναι και φιλοσοφική. Αν μια οντότητα μπορεί να πειστεί πως βλέπει κάτι που δεν υπάρχει, τότε ποια είναι η διαφορά μεταξύ ψευδαίσθησης και πραγματικότητας;

Η ίδια η ανθρώπινη συνείδηση λειτουργεί ολογραφικά, κάθε τμήμα του εγκεφάλου περιέχει πληροφορίες για το όλον. Ίσως τα drones – ολογράμματα είναι η τεχνολογική αντανάκλαση αυτού του μηχανισμού, το εξωτερικό ομοίωμα της εσωτερικής μας λειτουργίας.

Καθώς οι τεχνολογίες προχωρούν, είναι θέμα χρόνου να δούμε στον ουρανό όχι μόνο drones, αλλά σμήνη φωτός που αναπαριστούν στόλους, πλάσματα ή ακόμη και ψεύτικα γεγονότα. Οι πρώτες μαζικές δοκιμές έγιναν ήδη σε τελετές Ολυμπιακών Αγώνων και συναυλίες, όπου σμήνη drones σχημάτισαν ολογραφικές εικόνες. Η γραμμή ανάμεσα στο πραγματικό και στο εικονικό γίνεται όλο και πιο λεπτή. Και ίσως, στο μέλλον, κανείς να μην μπορεί να ξεχωρίσει αν ένα drone είναι μηχανή, προβολή ή απλώς μια ιδέα που φωτίζει τον ουρανό.

Η ολογραφική θεωρία των Drones, πέρα από τεχνολογική υπόθεση, είναι καθρέφτης της εποχής μας. Μιας εποχής όπου η πληροφορία έχει αντικαταστήσει την ύλη, και η ψευδαίσθηση έχει γίνει πιο πιστευτή από την αλήθεια. Ίσως δεν χρειάζεται να μάθουμε ποτέ αν τα “drones” που βλέπουμε είναι πραγματικά. Ίσως ο σκοπός τους να είναι ακριβώς αυτός: να μας υπενθυμίζουν ότι ζούμε μέσα σε ένα σύστημα φωτός και σκιών, όπου η αλήθεια δεν είναι κάτι που αποκαλύπτεται, αλλά κάτι που προβάλλεται.